திருப்புகழ் 943 இறவாமற் பிறவாமல் (அவிநாசி)

திருப்புகழ் 943 இறவாமற் பிறவாமல் (அவிநாசி) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழில் கொங்கு மண்டலத்தில் அமைந்துள்ள புகழ்பெற்ற திருத்தலமான ‘அவிநாசி’ (திருப்பூக்களியூர்) மீது பாடப்பட்ட மிகச் சுருக்கமான, ஆனால் ஆழமான தத்துவங்களை உள்ளடக்கிய பாடல் “இறவாமற் பிறவாமல்” (திருப்புகழ் 943). உலகப் பிறவிச் சுழற்சியில் இருந்து விடுபட்டு நிலையான பேரின்ப முக்தி வாழ்வை அருள வேண்டும் என முருகப்பெருமானிடம் ஒரு சற்குருவை வேண்டி நிற்பதைப் போல இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

இப்பாடலின் விரிவான விளக்கம் கீழே 8 தலைப்புகளில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:

1. முன்னுரை: திருப்புகழ் 943 – அவிநாசித் தலம்

அருணகிரிநாதர் தமது திருப்புகழில் பல தலங்களைப் பாடியிருந்தாலும், சில பாடல்கள் மிகச் சிறிய வரிகளில் மாபெரும் வாழ்க்கை உண்மைகளை உணர்த்துபவையாக இருக்கும். அத்தகைய சுருக்கமான பாடலே அவிநாசி தலத்திற்குரிய இத்திருப்புகழ். பிறப்பு, இறப்பு என்ற நிலையற்ற சுழற்சியை அறுத்து, என்றும் நிலைத்திருக்கும் பேரின்பப் பெருவாழ்வு (முக்தி) எனப்படும் உன்னத நிலையைக் கோரும் ஆழமான ஆன்மீக வேண்டுதலாக இது மலர்ந்துள்ளது.

2. பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை

(இறவாமற் பிறவாமல்…) உயிர்கள் தாங்கள் செய்த முந்தைய கர்ம வினைகளுக்கு ஏற்ப மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பதும், பின்னர் இறப்பதுமாகிய துன்பச் சுழற்சியில் சிக்கித் தவிக்கின்றன. இந்தப் பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து முற்றிலுமாகத் தப்பிக்க வேண்டும் என்பதே அருணகிரிநாதரின் முதல் கோரிக்கை. இனி ஒரு புதிய பிறவி வேண்டாம்; அவ்வாறு பிறவி இல்லையென்றால் இறப்பும் இல்லை என்பதை “இறவாமற் பிறவாமல்” என்று மிகத் தெளிவாகப் பதிவு செய்கிறார்.

3. சற்குருவாக வந்து ஆட்கொள்ளுதல்

(எனையாள் சற்குருவாகிப்…) பிறவித் துன்பத்தை ஒரு மனிதன் தானாகவே தன் அறிவைக் கொண்டு மட்டுமே கடந்துவிட முடியாது. அதற்கு இறைவனின் நேரடித் திருவருளும், இருளை நீக்கும் ஒரு சிறந்த குருவின் வழிகாட்டலும் அவசியம். எனவே, முருகப்பெருமானே எனக்குச் சிறந்த உண்மையான குருவாக (சற்குருவாக) நேரில் வந்து, எனது அஞ்ஞானத்தை நீக்கி, என்னை முழுமையாக ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று நெஞ்சுருகிப் பிரார்த்திக்கிறார்.

4. அழிவற்ற உறுதியான பெருவாழ்வு (முக்தி)

(பிறவாகித் திரமான பெருவாழ்வைத்…… தருவாயே) உலக வாழ்வில் நாம் தேடி அடையும் இன்பங்கள், செல்வங்கள் அனைத்தும் நிலையற்றவை; விரைவில் அழியக்கூடியவை. ஆனால், இறைவன் வழங்கும் முக்தி அல்லது பரகதி என்பது எக்காலத்தும் அழியாத, உறுதியான (திரமான) பேரின்ப நிலை ஆகும். அந்த உன்னதமான, மாறுபாடில்லாத முக்திப் பெருவாழ்வைச் சற்குருவாகிய நீ எனக்குத் தந்தருள வேண்டும் என்று இறைஞ்சுகிறார்.

5. குறத்தி வள்ளியிடம் கொண்ட பெருங்காதல்

(குறமாதைப் புணர்வோனே…) பக்தர்கள் மீது இறைவன் கொண்ட எல்லையில்லா அன்பைக் குறிக்க, வள்ளியம்மையின் திருமண நிகழ்வை அருணகிரிநாதர் இங்கு சுட்டுகிறார். குறவர் குலத்தில் வளர்ந்த மாது ஆகிய வள்ளியம்மை, முருகப் பெருமான் மீது கொண்ட தூய அன்பாலும் காதலாலும் அவனையே மணந்தாள். தூய பக்தியோடு தன்னை நாடும் எளிய அடியவர்களிடம் இறைவன் காட்டும் எளிமைக்கும் கருணைக்கும் அடையாளமாக, குறமாதாகிய வள்ளியைச் சேர்ந்தவனே எனப் போற்றுகிறார்.

6. குகன், குமரேசன் என்னும் இனிய திருநாமங்கள்

(குகனே சொற் குமரேசா…) பக்தர்களின் இதயக் குகையில் ஜோதி வடிவாக வீற்றிருப்பதால் முருகனுக்கு ‘குகன்’ என்று பெயர். அதேபோல, மாசற்ற இளமையும் அழகும் மாறாதவன் என்பதால் ‘குமரேசன்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். வேதங்களாலும், சான்றோர்களின் சிறந்த சொற்களாலும் (சொற்) புகழப்படும் குகனே, குமரேசனே என்று அவனது திருநாமங்களை உச்சரித்து, அவனது ஞான வடிவையும் வீரத்தையும் உருகிப் பாடுகிறார்.

7. நான்கு அறங்களை உபதேசித்த ஞானகுரு

(அறநாலைப் புகல்வோனே…) அறம், பொருள், இன்பம், வீடு எனப்படும் மனித குலத்திற்கான நான்கு முக்கிய உறுதிப்பொருள்களை (புருஷார்த்தங்கள்) உலகோர்க்கு உபதேசித்தவன் முருகப்பெருமான். மேலும், சிவபெருமான் தட்சிணாமூர்த்தியாக ஆலமரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருக்கும் உபதேசித்த நான்கு வேதங்களின் சாரத்தையும் தன் அடியார்க்கு எடுத்துரைக்கும் மாபெரும் ஞான குருவாக முருகன் விளங்குகிறான் என்ற தத்துவத்தையும் இது உணர்த்துகிறது.

8. அவிநாசித் திருத்தலப் பெருமானின் அருளாட்சி

(அவிநாசிப் பெருமாளே) “அவிநாசி” என்றால் ‘அழிவு இல்லாதது’ என்று பொருள். கொங்கு மண்டலத்தில் திருப்புக்கொளியூர் எனப் புராணங்களில் அழைக்கப்படும் புகழ் பெற்ற பழமையான திருத்தலம் இதுவாகும். எக்காலத்தும் அழிவில்லாத இந்த அவிநாசித் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்து அடியார்களுக்கு அருளாட்சி செய்யும் பெருமானே! எனக்கு அழிவற்ற முக்திப் பெருவாழ்வைத் தந்தருள்வாயாக எனப் பாடி இத்திருப்புகழை நிறைவு செய்கிறார் அருணகிரிநாதர்.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழில் அருணகிரிநாதர், மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து இறக்கும் துயரச் சுழற்சியில் தான் சிக்காமல் இருக்க, முருகப்பெருமானே நேரில் சற்குருவாக வந்து தன்னை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என வேண்டுகிறார். உலகியல் வாழ்வைத் தாண்டி, நிலையான மற்றும் உறுதியான முக்திப் பெருவாழ்வை அருளப் பிரார்த்திக்கிறார். தூய பக்தியான குறமகள் வள்ளியை மணந்தவனும், அடியார்களின் இதயக் குகையில் வாழும் குகனும், நால்வகை அறங்களை உலகிற்கு உபதேசிக்கும் தத்துவ குருவுமாகிய முருகப்பெருமான், அழிவில்லாத கொங்கு நாட்டுத் தலமான அவிநாசியில் உறைந்து பேரருள் புரிகிறான் என அவனது சிறப்புகளைப் போற்றிப் பணிகிறார்.

The Essence of Thiruppugazh 943 iRavAamaRpiRavAmal (avinAsi)

Here is a deep, structured explanation of Arunagirinathar’s Thiruppugazh 943, sung in praise of Lord Murugan at the sacred shrine of Avinasi. Though it is one of the shortest hymns in the Thiruppugazh collection, comprising just four lines, it holds immense philosophical depth regarding liberation and the grace of the ultimate Guru.

1. Introduction: Thiruppugazh 943 – The Shrine of Avinasi

While many Thiruppugazh hymns span multiple complex stanzas, this concise masterpiece sung at Avinasi (historically known as Thirupukoliyur in the Kongu region) captures the absolute essence of Hindu spiritual philosophy. In just four lines, Arunagirinathar distills the ultimate purpose of human existence: seeking liberation from the temporary, painful material world and asking the Lord to manifest as a supreme teacher to guide the soul toward eternal bliss.

2. Breaking the Endless Cycle of Rebirth

The hymn opens with the profound plea, iRavAmal piRavAmal (without dying and without being born). In Hindu philosophy, the soul is trapped in Samsara, the continuous, painful wheel of birth, death, and rebirth dictated by one’s karma. Arunagirinathar explicitly asks to bypass this cycle entirely. He realizes that as long as there is birth, there must inevitably be death; therefore, the only way to avoid the suffering of death is to never be born again into this mortal realm.

3. The Need for the Supreme True Guru

To escape this cycle, human effort alone is profoundly insufficient. The saint sings, enaiyAL saR guruvAgip (take charge of me by becoming my true Guru). Ignorance cannot be dispelled by an ignorant mind; it requires a divine spark. Arunagirinathar prays that Lord Murugan Himself must take on the form of the Sadguru (the ultimate, true spiritual master) to physically and spiritually take ownership of his soul, dissolve his ego, and lead him out of the darkness of worldly illusions.

4. Granting the Permanent State of Liberation

Once the Guru takes charge, the destination is clear: thiramAna peruvAzhvaith tharuvAyE. Arunagirinathar does not ask for temporary heavenly pleasures or earthly wealth, which are fleeting. Instead, he begs for the “Great Life” (Peru Vazhvu), which refers to Moksha or ultimate spiritual liberation. He emphasizes that this state must be thiramAna—firm, steady, and everlasting—a permanent cosmic existence untouched by the decaying nature of the material universe.

5. The Divine Romance with Goddess Valli

To highlight God’s immense accessibility and compassion for His devotees, the saint invokes the line kuRamAdhaip puNarvOnE (the one who embraced the Kurava lady). Goddess Valli was raised in a humble hunter-gatherer tribe (Kuravas). Lord Murugan, despite being the supreme deity, actively sought her out, courting her in the forests to win her love. This beautiful divine romance symbolizes that the Lord does not care for societal status or wealth; He willingly descends to embrace any soul that offers pure, unwavering devotion.

6. The Sacred Names: Guhan and Kumaresan

Arunagirinathar affectionately addresses the Lord with two powerful names: guhanE soR kumarEsA. The name Guhan refers to the one who dwells deeply in the secret cave of the devotee’s heart. It implies that God is not just in distant temples, but seated as pure consciousness within us. Kumaresan refers to the Lord of eternal youth and radiant beauty, whose glories are endlessly praised by the sacred words (sor) of the Vedas, saints, and scriptures.

7. The Divine Preacher of the Fourfold Values

The line aRanAlaip pugalvOnE highlights Murugan’s role as the supreme intellectual and spiritual guide. It translates to “the one who preached the four Dharmas.” This refers to the four Purusharthas or fundamental goals of human life: Aram (Dharma/Righteousness), Porul (Artha/Wealth), Inbam (Kama/Desire), and Veedu (Moksha/Liberation). As the ultimate Guru, Lord Murugan not only grants liberation but also teaches humanity how to live a balanced, righteous life in this world to earn that ultimate freedom.

8. The Immortal Lord of Avinasi

The hymn concludes with avinAsip perumALE (O Lord of Avinasi). The name of the town, Avinasi, literally translates to “that which is indestructible” or “that which has no decay” (A-vinasi). It is highly poetic and deliberate that Arunagirinathar asks for a permanent, indestructible spiritual life (thiramAna peruvAzhvu) from the deity who resides in the very city named “The Indestructible.” The Lord of Avinasi is the perfect granter of the immortal state the saint seeks.

Summary

Thiruppugazh 943 is a concise yet spiritually explosive prayer for ultimate liberation. Arunagirinathar begs Lord Murugan to come to him as the Sadguru (true master) to break the painful, endless cycle of birth and death. In place of this temporary worldly existence, the saint asks for the permanent, immortal “Great Life” of Moksha. He praises Murugan as the compassionate lover of the tribal girl Valli, the inner dweller of the heart (Guhan), and the supreme teacher who imparts the four great goals of life. Fittingly, he surrenders these grand requests to the Lord presiding over Avinasi—the city of the indestructible.