திருப்புகழ் 87 மனைகனக மைந்தர் (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 87 manaikanagamaindhar (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 86 மனத்தின் பங்கு (திருச்செந்தூர்)      –     திருப்புகழ் 88 மாய வாடை (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தனதனன தந்த தனதனன தந்த
தனதனன தந்த – தனதானா

மனைகனக மைந்தர் தமதழகு பெண்டிர்
வலிமைகுல நின்ற – நிலையூர்பேர்

வளரிளமை தஞ்ச முனைபுனைவ ளங்கள்
வரிசைதம ரென்று – வருமாயக்

கனவுநிலை யின்ப மதனையென தென்று
கருதிவிழி யின்ப – மடவார்தம்

கலவிமயல் கொண்டு பலவுடல்பு ணர்ந்து
கருவில்விழு கின்ற – தியல்போதான்

நினையுநின தன்பர் பழவினைக ளைந்து
நெடுவரைபி ளந்த – கதிர்வேலா

நிலமுதல்வி ளங்கு நலமருவு செந்தில்
நிலைபெறஇ ருந்த – முருகோனே

புனைமலர்பு னைந்த புனமறம டந்தை
புளகஇரு கொங்கை – புணர்மார்பா

பொருதுடனெ திர்ந்த நிருதர்மகு டங்கள்
பொடிபடந டந்த – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தனதனன தந்த தனதனன தந்த
தனதனன தந்த – தனதானா

மனை கனக மைந்தர் தமது அழகு பெண்டிர்
வலிமை குல நின்ற – நிலை ஊர் பேர்

வளர் இளமை தஞ்சம் முனை புனை வளங்கள்
வரிசை தமர் என்று – வரு மாயக்

கனவு நிலை இன்பம் அதனை எனது என்று
கருதி விழி இன்ப – மடவார் தம்

கலவி மயல் கொண்டு பல உடல் புணர்ந்து
கருவில் விழுகின்றது – இயல்போ தான்

நினையும் நினது அன்பர் பழ வினைகள் ஐந்து
நெடு வரை பிளந்த – கதிர் வேலா

நில முதல் விளங்கு நலம் மருவு செந்தில்
நிலை பெற இருந்த – முருகோனே

புனை மலர் புனைந்த புன மற மடந்தை
புளக இரு கொங்கை – புணர் மார்பா

பொருது உடன் எதிர்ந்த நிருதர் மகுடங்கள்
பொடி பட நடந்த – பெருமாளே.

English

thanathanana thantha thanathanana thantha
thanathanana thantha – thanathānā

manaikanaka mainthar thamathazhaku peNdir
valimaikula ninRa – nilaiyUrpEr

vaLariLamai thanja munaipunaiva LangaL
varisaithama renRu – varumAyak

kanavunilai yinpa mathanaiyena thenRu
karuthivizhi yinpa – madavArtham

kalavimayal koNdu palavudalpu Narnthu
karuvilvizhu kinRa – thiyalpOthAn

ninaiyunina thanpar pazhavinaika Lainthu
neduvaraipi Lantha – kathirvElA

nilamuthalvi Langu nalamaruvu senthil
nilaipeRai runtha – murukOnE

punaimalarpu naintha punamaRama danthai
puLakairu kongai – puNarmArpA

poruthudane thirntha nirutharmaku dangaL
podipadana dantha – perumALE.

English Easy Version

thanathanana thantha thanathanana thantha
thanathanana thantha – thanathānā

manai kanaga maindhar thamadhu azhagu peNdir
valimai kulam nindra nilai oor pEr

vaLar iLamai thanjam munai punai vaLangaL
varisai thamar endru varum mAya

kanavu nilai inbam adhanai enadhu endru
karudhi vizhi inba madavAr tham

kalavi mayal kondu pala udal puNarndhu
karuvil vizhuginRadhu iyalbO thAn

ninaiyum ninadhu anbar pazha vinai kaLaindhu
nedu varai piLandha kadhir vElA

nilam mudhal viLangu nalam maruvu sendhil
nilai peRa irundha murugOnE

punai malar punaindha puna maRa madandhai
puLaga iru kongai puNar mArbA

porudhu udan ethirndha nirudhar magudangaL
podi pada nadandha perumALE

திருப்புகழ் 87 மனைகனக மைந்தர்   (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழில், திருச்செந்தூர் தலத்திற்குரிய “மனைகனக மைந்தர்” எனத் தொடங்கும் இந்த 87-வது திருப்புகழ், மனித வாழ்க்கையின் நிலையாமையையும், உலகப் பற்றுதல்களால் வரும் பிறவித் துன்பத்தையும் ஆழமாக எடுத்துரைத்து, அதிலிருந்து விடுபட முருகப்பெருமானின் திருவருளை வேண்டி நிற்கும் அற்புதமான பாடலாகும். இத்திருப்புகழின் ஆழமான தத்துவ விளக்கத்தை 8 தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. உலகியல் செல்வங்களும் மாயையான உறவுகளும்

மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் எவற்றையெல்லாம் நிரந்தரம் என்று எண்ணிக் கொண்டாடுகிறார்களோ, அவை அனைத்தையும் அருணகிரிநாதர் இப்பாடலின் தொடக்கத்தில் வரிசைப்படுத்துகிறார். தான் கட்டிய பெரிய வீடு (மனை), சேர்த்து வைத்த தங்கம் மற்றும் செல்வம் (கனகம்), தான் பெற்ற பிள்ளைகள் (மைந்தர்), அழகான மனைவியர் (பெண்டிர்) ஆகியவை யாவும் நிரந்தரமானவை அல்ல. இவை அனைத்தும் உலகியல் மாயையின் பிணைப்புகளே என்பதை மனித மனம் உணராமல் அவற்றின் மீதே தீவிரமான பற்றுதல் கொள்கிறது.

2. நிலையற்ற புகழும் இளமையும்

பொருள் மற்றும் உறவுகள் மீது மட்டுமன்றி, மனிதன் தன் உடலின் வலிமை, தான் பிறந்த குலம், சமுதாயத்தில் தனக்குள்ள அந்தஸ்து, தான் வாழும் ஊர் மற்றும் தனக்கிருக்கும் பெரும் புகழ் (பேர்) ஆகியவற்றின் மீதும் அளவற்ற கர்வம் கொள்கிறான். மேலும், நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து ஒருகட்டத்தில் மறையக்கூடிய இளமை, தன் சொந்தத் திறமையால் ஈட்டிய வளங்கள், மற்றும் தன்னைச் சுற்றியுள்ள உறவினர்கள் (தமர்) ஆகிய இவையனைத்தும் நிலையானவை அல்ல. இவை ஒரு மாயையான கனவைப் போன்றவையே என்று கவிஞர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

3. கனவு போன்ற இன்பங்களில் அகங்காரம் கொள்ளல்

இந்த உலகத்துச் செல்வங்களும், உறவுகளும், புகழும் ஒரு மனிதன் தூங்கும்போது காணும் கனவைப் போலத் தோன்றி மறையக்கூடியவை (மாயக் கனவு நிலை இன்பம்). ஆனால், அறியாமையில் உழலும் மனிதன், இந்த நிலையற்ற பொருட்களை எல்லாம் “என்னுடையது” (எனதென்று கருதி) என்ற அகங்காரத்தோடு உரிமை கொண்டாடுகிறான். நிலையற்ற ஒன்றை நிலையானது என்று நம்புவதே மனிதனின் எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் மூலகாரணமாக அமைகிறது.

4. சிற்றின்பமும் முடிவற்ற பிறவிச் சுழற்சியும்

உலகப் பொருட்களின் மீதுள்ள ஆசையோடு நில்லாமல், கண்களை மயக்கும் அழகிய பெண்களின் மீது மையல் கொண்டு, சிற்றின்பங்களில் மனிதன் திளைக்கிறான். காம மயக்கத்தால் பல உடல்களோடு புணர்ந்து, அதன் விளைவாக மீண்டும் மீண்டும் தாயின் கருப்பையில் விழுந்து பிறக்கின்றானே! “இந்தத் தீராத பிறவிச் சுழற்சியில் உழல்வது தானா எனது இயல்பு மற்றும் தலையெழுத்து?” என்று அருணகிரிநாதர் தன் நிலையாக ஏற்றி, மனித குலத்தின் அவலநிலையை எண்ணி வருந்துகிறார்.

5. அடியார்களின் பழவினைகளைத் தீர்க்கும் கருணை

நிலையற்ற மாயைகளில் இருந்து விடுபடும் வழியைப் பாடலின் பிற்பாதியில் கவிஞர் காட்டுகிறார். எவர் ஒருவர் முருகப்பெருமானின் திருவடிகளையே சதா சர்வ காலமும் நினைக்கிறார்களோ (நினையு நினதன்பர்), அவர்களின் பல்லாயிரம் பிறவிகளாகத் தொடரும் கொடிய பழவினைகளை (சஞ்சித, பிராரப்த கர்மாக்களை) வேரோடு களைந்து, அவர்களைப் பிறவிப் பெருங்கடலில் இருந்து முருகப்பெருமான் மீட்டருள்வான்.

6. கிரவுஞ்ச மலையைப் பிளந்த கதிர்வேல்

பழவினைகளைத் தீர்க்கும் இறைவனின் ஆற்றலைக் குறிக்க, அருணகிரிநாதர் முருகனின் மாபெரும் வீரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அசுரர்களுக்கு அரணாக நின்று தேவர்களைத் துன்புறுத்திய, வானளாவிய ‘கிரவுஞ்ச மலை’ என்னும் பெரிய மலையினைத் (நெடுவரை) தனது ஒளிபொருந்திய வேலாயுதத்தால் (கதிர்வேல்) பிளந்து தரைமட்டமாக்கியவன் முருகப்பெருமான். அந்த ஞானவேல், பக்தர்களின் மனதிலிருக்கும் அறியாமை என்னும் மலையையும் பிளந்து மெய்ஞ்ஞானத்தை அருளக்கூடியதாகும்.

7. குறமகள் வள்ளியை அணைத்த திருமார்பன்

இறைவன் எவ்வளவு பெரிய வீரனாக இருந்தாலும், தூய பக்தி கொண்ட அடியார்களுக்கு அவன் மிகவும் எளியவன். அழகிய மலர்களைச் சூடியவளும், தினைப் புனத்தைக் காத்தவளுமான குறவர் குல மங்கையாகிய வள்ளியம்மையின் மீது அளவற்ற காதல் கொண்டு, அவளைத் தன் திருமார்பில் அணைத்து மகிழும் காதற்பெருமான் அவன். ஆடம்பரங்களை விட, தூய்மையான அன்பிற்கே இறைவன் கட்டுப்படுவான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

8. அசுரர்களை அழித்த திருச்செந்தூர் வேலவன்

உலகம் முழுவதும் புகழப்படும் சிறந்த நன்மைகள் யாவும் பொருந்திய திருச்செந்தூர் (செந்தில்) திருத்தலத்தில், அடியார்களைக் காப்பதற்காகவே முருகப்பெருமான் நிலையாக வீற்றிருக்கின்றான். போர்க்களத்தில் எதிர்த்து வந்த கொடிய அசுரர்களின் ஆணவம் மிகுந்த மகுடங்கள் (கிரீடங்கள்) யாவும் தவிடுபொடியாகும்படி நடந்து சென்று அவர்களை வதம் செய்த மாபெரும் வீரன் அந்தத் திருச்செந்தூர் பெருமாளே ஆவார்.

சுருக்கம்

“மனைகனக மைந்தர்” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், உலக மாயைகளில் இருந்து விடுபட்டு முருகனின் திருவடிகளைப் பற்றிக் கொள்ள வழிகாட்டும் ஒரு சிறந்த ஞானப் பாடலாகும். வீடு, தங்கம், மக்கள், மனைவி, வலிமை, குலம், புகழ், இளமை ஆகிய அனைத்தும் ஒரு மாயக் கனவைப் போல நிலையற்றவை. இவற்றை ‘என்னுடையது’ என்று அகங்காரம் கொண்டு, சிற்றின்பங்களில் மயங்கி மீண்டும் மீண்டும் கருப்பையில் விழுந்து பிறக்கும் இந்த இழிநிலை எனக்குத் தகுமா என அருணகிரிநாதர் வருந்துகிறார். தன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் பழவினைகளைத் தீர்ப்பவனும்; கிரவுஞ்ச மலையைப் பிளந்த ஒளிபொருந்திய வேலாயுதத்தை உடையவனும்; குறமகள் வள்ளியை அணைத்த திருமார்பனும்; போரில் அசுரர்களின் மகுடங்கள் பொடிபடும்படி வீழ்த்தியவனுமாகிய முருகப்பெருமான், நன்மைகள் விளங்கும் திருச்செந்தூரில் நிலையாக வீற்றிருந்து நம் பிறவித் துன்பத்தை அறுத்து முக்தி அருளக் காத்திருக்கிறான் என்பதே இப்பாடலின் மையக்கருத்தாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 87 manaikanagamaindhar (thiruchchendhUr)

This song is a profound “Reality Check.” Arunagirinathar systematically lists everything humans value—family, wealth, youth, status—and dismisses them all as a “Dream State” (Kanavu Nilai). He contrasts this fleeting illusion with the permanent reality of Lord Murugan’s abode in Tiruchendur and His ability to destroy the cycle of birth.

1. The Inventory of Worldly Assets

Arunagirinathar begins by listing the pillars of human success. He mentions “Manai” (House/Property), “Kanakam” (Gold/Wealth), “Mainthar” (Children/Heirs), and “Azhagu Pendir” (Beautiful Wives). He adds to this list “Valimai” (Strength/Health), “Kula” (Lineage/Caste), “Nilai” (Status), “Ur” (Town/Native place), and “Per” (Fame/Name). The poet compiles a comprehensive inventory of everything a person strives for in life, setting the stage to question their validity in the next lines.

2. The Illusion of Growing Youth

The poet describes the transient nature of life. He mentions “Valar Ilamai”—youth that seems to be growing but is actually fading. He speaks of “Thanjam” (Support networks of people) and “Varisai Thamar” (Relatives of high rank/status). Arunagirinathar groups all these together and labels them as “Varu Maya”—an incoming Illusion. He asserts that relying on youth and relatives is like relying on a mirage; they appear real and supportive but ultimately lack substance.

3. The Great Dream State

This is the philosophical core of the song. Arunagirinathar declares that all the assets listed above—wealth, family, status—are merely “Kanavu Nilai Inbam” (Pleasure experienced in a Dream State). Just as a dream feels real while sleeping but vanishes upon waking, worldly life feels real only due to ignorance. The tragedy, the poet notes, is that the soul thinks “Enathu” (“This is Mine”). This false sense of ownership over a dream is the root cause of suffering.

4. The Fall into the Womb

Arunagirinathar describes the consequence of this delusion. Because the soul is attached to the “Dream Pleasure” of women (Vizhi Inba Madavar) and is obsessed with physical union (Kalavi Mayal), it is forced to take “Pala Udal” (Many bodies). The poet uses the phrase “Karuvil Vizhukindra Iyalbo Than”—”Is it my nature/destiny to keep falling into the womb?” He depicts birth not as a beginning, but as a “Fall” (Vizhu) caused by the gravity of unfulfilled desires.

5. The Remover of Old Karma

The song shifts from the problem to the solution. Arunagirinathar addresses Murugan as the one who removes the “Pazha Vinai” (Old Karma/Prarabdha Karma) of those who constantly think of Him (Ninaiyu Nin Anbar). He connects this to the mythology of the Vel. Murugan is the “Kathir Vela” (The Holder of the Radiant Spear) who split the “Nedu Varai” (The Long Mountain/Krauncha).

• Symbolism: Just as the Vel split the mountain that blocked the path, Murugan’s grace splits the mountain of Karma that blocks the soul’s liberation.

6. The Permanent Abode of Goodness

Arunagirinathar glorifies the town of Tiruchendur. He describes it as “Nila Muthal Vilangu”—shining as the foremost place on Earth. It is a place filled with “Nalam” (Goodness/Dharma). Unlike the “Dream State” of the world described in verse 3, the poet says Murugan is “Nilai Pera Iruntha”—He who is permanently seated there. The instability of the world is contrasted with the stability of the Lord at Tiruchendur.

7. The Embrace of the Forest Girl

The poet touches upon the divine romance. He describes Valli as the “Puna Mara Madanthai”—the girl of the tree-filled forest/millet field. She wears “Punai Malar” (Garlands of fresh flowers). Arunagirinathar describes Murugan as the one whose chest embraces her “Pulaka Iru Kongai” (The two breasts that have goosebumps from joy). This signifies that while Murugan destroys the “lust for women” (Verse 4) which leads to rebirth, He accepts the “Divine Love” of Valli which leads to liberation.

8. The Pulverizing of the Crowns

The song concludes with a powerful image of victory. Arunagirinathar describes the “Niruthar” (Asuras/Demons) who came to fight (Poruthu Udane Ethirntha). Murugan walked or danced on the battlefield in such a way that their “Makudangal” (Crowns) were turned into “Podi” (Dust/Powder).

• The Lesson: In the first verse, the poet listed “Name, Fame, and Status.” In the last verse, the Lord crushes the “Crowns” of the arrogant. It serves as a warning that all worldly status will eventually be pulverized by the feet of the Lord.

Summary

“Manaikanagamaindhar” is a song of Awakening. Arunagirinathar provides a detailed inventory of human life—gold, house, children, beautiful wives, youth, and fame—and dismisses them all as a “Kanavu Nilai” (Dream State). He laments that believing this dream to be real (“This is mine”) causes the soul to fall repeatedly into the womb (Karuvil Vizhukindra). To escape this cycle, he prays to Murugan, the wielder of the Vel that splits mountains and Old Karma. The song concludes by contrasting the temporary “Crowns” of the demons, which are crushed to dust, with the permanent, loving presence of the Lord at Tiruchendur.