Thiruppugazh 81 pugarappungka (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 80 பாத நூபுரம் (திருச்செந்தூர்) – திருப்புகழ் 82 பூரண வார கும்ப (திருச்செந்தூர்)
பாடல்
தனனத் தந்தத் தனனத் தந்தத்
தனனத் தந்தத் – தனதான
புகரப் புங்கப் பகரக் குன்றிற்
புயலிற் றங்கிப் – பொலிவோனும்
பொருவிற் றஞ்சச் சுருதிச் சங்கப்
பொருளைப் பண்பிற் – புகல்வோனும்
திகிரிச் செங்கட் செவியிற் றுஞ்சத்
திகிரிச் செங்கைத் – திருமாலும்
திரியப் பொங்கித் திரையற் றுண்டுட்
டெளிதற் கொன்றைத் – தரவேணும்
தகரத் தந்தச் சிகரத் தொன்றித்
தடநற் கஞ்சத் – துறைவோனே
தருணக் கொங்கைக் குறவிக் கின்பத்
தையளித் தன்புற் – றருள்வோனே
பகரப் பைம்பொற் சிகரக் குன்றைப்
படியிற் சிந்தத் – தொடும்வேலா
பவளத் துங்கப் புரிசைச் செந்திற்
பதியிற் கந்தப் – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தனனத் தந்தத் தனனத் தந்தத்
தனனத் தந்தத் – தனதான
புகரப் புங்கப் பகரக் குன்றில்
புயலில் தங்கிப் – பொலிவோனும்
பொருவில் தஞ்சச் சுருதிச் சங்கப்
பொருளைப் பண்பில் – புகல்வோனும்
திகிரிச் செங்கண் செவியில் துஞ்சத்
திகிரிச் செங்கைத் – திருமாலும்
திரியப் பொங்கித் திரை அற்று உண்டு உட்
தெளிதற்கு ஒன்றைத் – தரவேணும்
தகரத் தந்தச் சிகரத்து ஒன்றித்
தட நற் கஞ்சத்து – உறைவோனே
தருணக் கொங்கைக் குறவிக்கு இன்பத்
தை அளித்து அன்புற்று – அருள்வோனே
பகரப் பைம்பொற் சிகரக் குன்றைப்
படியில் சிந்தத் – தொடும் வேலா
பவளத் துங்கப் புரிசைச் செந்தில்
பதியில் கந்தப் – பெருமாளே.
English
thananath thanthath thananath thanthath
thananath thanthath – thanathāna
pugarap pungap pagarak kundRiR
puyalil thangip – polivOnum
poruvil thanjach churudhich changap
poruLaip paNbiR – pugalvOnum
thigirich chengat seviyil thunjath
thigirich chengaith – thirumAlum
thiriyap pongith thiraiyath thuNdut
teLidhaR kondRaith – tharavENum
thagarath thandhach chikarath thondRith
thadanaR kanjath – thuRaivOnE
tharuNak kongaik kuRavik kinbath
thaiaLith thanbut – RaruLvOnE
pagarap paimpoR chikarak kundRaip
padiyiR sindhath – thodumvElA
pavaLath thungap purisaic chendhiR
padhiyil kandhap – perumALE.
English Easy Version
thananath thanthath thananath thanthath
thananath thanthath – thanathāna
pugara punga pagara kundril
puyalil thangi polivOnum
poruvil thanja surudhi sanga
poruLai paNbil pugalvOnum
thigiri sem kaN seviyil thunja
thigiri sem gai thirumAlum
thiriya pongi thirai atRu uNdu uL
theLidhaRku ondRai thara vENum
thagara thandha sigaraththu ondRi
thada nal kanjaththu uRaivOnE
tharuNa kongai kuRavikku inbaththai
aLiththu anbu utRu aruLvOnE
pagara paim pon sigara kundRai
padiyil sindha thodum vElA
pavaLa thunga purisai sendhil
padhiyil kandha perumALE
திருப்புகழ் 81 புகரப் புங்க (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழில், திருச்செந்தூர் தலத்திற்குரிய “புகரப் புங்க” எனத் தொடங்கும் இப்பாடல், மும்மூர்த்திகளாலும் தேவர்களாலும் போற்றப்படும் முருகப்பெருமானின் பெருமையையும், பிறவிப் பெருங்கடலில் அலையும் மனித மனம் தெளிவடையத் தேவையான மெய்ஞ்ஞானத்தையும் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. இத்திருப்புகழின் ஆழமான தத்துவ விளக்கத்தை 8 தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:
1. ஐராவதத்தில் பவனி வரும் இந்திரன்
பாடலின் தொடக்கத்தில் தேவலோகத்தின் அரசனான இந்திரனை அருணகிரிநாதர் குறிப்பிடுகிறார். வெண்ணிறப் புள்ளிகளைக் கொண்டதும், மலை போன்று உயர்ந்ததுமான ‘ஐராவதம்’ என்னும் வெள்ளை யானையின் மீது அமர்ந்து, மேகங்கள் சூழ்ந்த தேவலோகத்தில் தங்கி ஆட்சி செய்யும் தேவேந்திரன் திருச்செந்தூர் முருகனை வணங்கிப் போற்றுகிறான்.
2. வேதப் பொருளை உரைக்கும் பிரம்மன்
அடுத்ததாக, படைப்புக் கடவுளான பிரம்மதேவன் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறார். உலகத்துக்கே அடைக்கலம் தருவதும், எதனோடும் ஒப்பிட முடியாத பெருமை வாய்ந்ததுமான ரிக், யஜூர், சாம, அதர்வண ஆகிய நான்கு வேதங்களின் (சுருதி) உயர்ந்த பொருள்களைத் தனது நாவினால் மிகச் சிறப்பாகப் பண்புடன் ஓதுகின்ற பிரம்மதேவனும் முருகப்பெருமானைத் துதிக்கின்றான்.
3. ஆதிசேஷன் மீது துயிலும் திருமால்
கண்களையே காதுகளாகக் கொண்ட (கட்செவி) பாம்பாகிய ஆதிசேஷனின் மீது அறிதுயில் கொள்பவரும், அழகிய சிவந்த கைகளில் சக்கராயுதத்தை (திகிரி) ஏந்தியவருமான திருமாலும் முருகப் பெருமானின் மகிமைகளை உணர்ந்து போற்றுகின்றார். முப்பெரும் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் பரம்பொருளாக முருகன் விளங்குவதை இந்தப் பகுதி பறைசாற்றுகிறது.
4. பிறவித் திரை விலகி ஞானம் பெற வேண்டுதல்
இவ்வளவு பெருமை வாய்ந்த இறைவா! மனிதனாகிய நான் இந்தப் பிறவி என்னும் பெருங்கடலில் அலைபாய்ந்து தத்தளிக்கின்றேன். என் மனதின் அலைச்சல்களும் குழப்பங்களும் நீங்கி, அறியாமை என்னும் திரை விலகி, உள்ளம் தெளிவடைவதற்காக ‘ஒப்பற்ற ஒன்றான’ மெய்ஞ்ஞானத்தை (அல்லது பிரணவப் பொருளை) தேவரீர் எனக்குத் தந்தருள வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் உருக்கமாக வேண்டுகிறார்.
5. இதயத் தாமரையில் உறையும் மெய்ப்பொருள்
ஞானத்தைக் கொடுக்கும் முருகப்பெருமான் எங்கு வசிக்கிறான் என்பதை அடுத்த வரிகள் கூறுகின்றன. ‘தகராகாசம்’ (தகரம்) எனப்படும் அடியார்களின் இதய ஆகாயத்தின் உயர்ந்த சிகரப்பகுதியில் ஒன்றிக் கலந்து, அகன்றதும் அழகியதுமான அவர்களின் இதயத் தாமரையில் (கஞ்சம்) நிரந்தரமாகப் பரம்பொருளான முருகவேள் வீற்றிருக்கின்றான். அன்பான நெஞ்சமே ஆண்டவனின் உறைவிடம் என்பது இதன் தத்துவமாகும்.
6. குறமகள் வள்ளிக்கு அருளிய பேரன்பு
இறைவன் எவ்வளவு பெரிய பரம்பொருளாக இருந்தாலும், தூய அன்புக்கு அவன் எளிமையானவன். இளமை வாய்ந்த, அழகிய தோற்றத்தைக் கொண்ட குறவர் குல மகளான வள்ளியம்மையின் தூய்மையான பக்தியைக் கண்டு, அவள் மீது அளவற்ற அன்பு கொண்டு, அவளுக்குப் பேரின்பத்தை அளித்து ஆட்கொண்ட கருணா மூர்த்தியே முருகன் என அருணகிரிநாதர் வர்ணிக்கிறார்.
7. கிரவுஞ்ச மலையைப் பொடியாக்கிய வீரவேல்
தன்னை அன்பால் சரணடைந்தவர்களுக்கு அருள்புரியும் அதே இறைவன், ஆணவம் கொண்டவர்களுக்கு எமனாக விளங்குகிறான். சூரபத்மனின் தம்பியான தாரகாசுரனுக்கு அரணாக நின்ற, அழகிய பொன்னாலான உயர்ந்த சிகரங்களைக் கொண்ட ‘கிரவுஞ்ச மலை’ பூமியிலே தவிடுபொடியாகச் சிதறி விழும்படியாக, தன் கையில் உள்ள கூர்மையான வேலாயுதத்தைச் செலுத்திய மாபெரும் வீரனாக வேலவன் போற்றப்படுகிறான்.
8. பவள மதில் சூழ்ந்த திருச்செந்தூர் பெருமான்
இத்தகைய ஞானமும், கருணையும், வீரமும் ஒருங்கே அமையப் பெற்றவன் முருகவேள். பவளங்கள் இழைக்கப்பட்ட உயர்ந்த, தூய்மையான மதில்களால் (புரிசை) சூழப்பட்டதும், அலைபொருந்தியதுமான அழகிய திருச்செந்தூர் (செந்தில்) என்னும் திருப்பதியில் நிரந்தரமாக வீற்றிருக்கின்ற கந்தப் பெருமாளே! அடியேனுக்குப் பிறவித் துன்பம் நீங்கி ஞானம் கிடைக்க அருள்புரிய வேண்டும் என்று இப்பாடல் நிறைவடைகிறது.
சுருக்கம்
“புகரப் புங்க” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், அறியாமையை அகற்றி மெய்ஞ்ஞானத்தை அருளக் கோரும் ஒரு சிறந்த பிரார்த்தனைப் பாடலாகும். ஐராவதம் என்னும் வெள்ளை யானை மீதேறும் இந்திரன், வேதங்களை ஓதும் பிரம்மன், ஆதிசேஷன் மீது அறிதுயில் கொள்ளும் திருமால் ஆகிய மூவராலும் போற்றப்படும் பெருமைக்குரியவன் முருகப்பெருமான். பிறவிப் பெருங்கடலில் சிக்கி அலைபாயும் என் மனம் தெளிவடைந்து ஞானம் பெற உன் பேரருளைத் தர வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் இறைஞ்சுகிறார். அடியார்களின் இதயத் தாமரையில் உறைபவனாகவும், குறமகள் வள்ளியின் மீது பேரன்பு கொண்டவனாகவும், பொன் சிகரங்களைக் கொண்ட கிரவுஞ்ச மலையைப் பொடியாக்கிய வேலாயுதத்தைக் கையில் ஏந்தியவனாகவும் விளங்கும் இறைவன் அவன். உயர்ந்த பவள மதில்கள் சூழ்ந்த திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் கந்தப் பெருமானே, மனத்திரையை விலக்கி முக்தி அருள வல்லவன் என்பதே இத்திருப்புகழின் மையக்கருத்தாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 81 pugarappungka (thiruchchendhUr)
This song is a Theological Synthesis. Arunagirinathar invokes the Holy Trinity (Shiva, Brahma, Vishnu) in the first half, describing their majestic states, and then prays to Murugan to grant him the “Konrai Garland”—the specific symbol of Lord Shiva’s grace—to clear his confused mind.
1. The Dweller of the Cloud-Capped Peak
Arunagirinathar begins by identifying the Supreme Lord Shiva. He describes the mountain (Mount Kailash or Meru) as “Pugarappunga Pagara Kundru”—a mountain famous for its beauty and the abundance of Punga (Punnai/Flower) trees. He describes Shiva as “Puyalil Thangi Polivonum”—the One who dwells and shines amidst the clouds on this peak. This establishes the celestial height and the unreachable majesty of the Father, Shiva.
2. The Chanter of the Vedic Refuge
The poet then describes Brahma, the Creator. He calls the Vedas “Poruvil Thanjam”—the Incomparable Refuge. Brahma is the one who expounds (Pugalvonum) the meaning (Porul) of these “Suruthi” (Sruti/Vedas) and the “Sangam” (Tamil literary works or the assembly of sages) with great “Panbu” (Culture/Grace). This highlights the aspect of Divine Knowledge and Creation.
3. The Sleeper with the Discus
Arunagirinathar describes the Protector, Lord Vishnu. He uses the word “Thigiri” (Circle/Discus) twice.
- First, “Thigiri Sengai”: The Red Hand that holds the Discus (Sudarshana Chakra).
- Second, “Seviyil Thunja”: He sleeps on the Serpent Bed (Adisesha), which is coiled in a circle. Vishnu is described as “Thirumal”, the Lord of Wealth/Lakshmi, who maintains cosmic order while in his yogic sleep.
4. The Prayer for the Garland of Clarity
This is the core prayer of the song. The poet addresses the “Waves of Confusion” in his mind. He says his mind is “Thiriya Pongi” (Wandering and bubbling up) like “Thirai” (Ocean waves). To calm this agitation and attain “Thelidhal” (Clarity), he asks Murugan to give him the “Konrai” (Golden Shower flower) garland.
-
Significance: The Konrai flower is the favorite of Lord Shiva. By asking Murugan for Shiva’s garland, the poet asserts that Murugan holds the ultimate authority to grant the Supreme Grace of Shiva.
5. The One Who Punished the Lotus-Dweller
The song shifts to Murugan’s exploits. The poet mentions “Thadana Nal Kanjam”—The Good/Large Lotus flower. The one who resides in it is Brahma. Murugan is described as the one who appeared on the peak (Sikarathil Thondri) to punish or imprison Brahma for his ego. This verse reinforces the idea that although Brahma expounds the Vedas (Verse 2), Murugan is the Guru who corrects even Brahma.
6. The Lover of the Young Hunter Girl
Arunagirinathar contrasts Murugan’s severity towards Brahma with His tenderness towards Valli. He mentions “Tharuna Kongai Kuravi”—The Hunter Girl (Valli) with youthful breasts. Murugan gave her “Inbam” (Bliss/Pleasure) and “Anbu” (Divine Love). He bestowed His grace (Arul) upon her. This shows that the Lord is easily accessible through love (Bhakti), while He is difficult to reach through mere intellect (like Brahma).
7. The Destroyer of the Golden Mountain
The poet describes the martial power of the Vel. He refers to the “Paim Pon Sikara Kundru”—The Mountain with Green and Gold Peaks (Mount Krauncha or Mount Meru). Murugan threw His Vel to make this massive mountain “Padiyil Sindha”—scatter into dust upon the earth. The Vel is described as “Thodum Vela”—the Spear that touches/strikes with precision to destroy the ego that blocks the soul’s path.
8. The Coral Walls of Tiruchendur
The song concludes with a vivid architectural description of the temple. Arunagirinathar describes Tiruchendur as a city surrounded by “Pavala Thunga Purisai”—High Walls made of Coral (or red like coral). The use of “Coral” links the temple to the sea. He addresses the Lord as “Kandha Perumale”—The Great Lord Skanda who resides safely within these red ramparts, ready to protect his devotees.
Summary
“Pugarappungka” is a song of Trinitarian Unity and Grace. Arunagirinathar acknowledges the roles of the Trinity: Shiva on the cloud-capped mountain, Brahma chanting the Vedas, and Vishnu sleeping with the Chakra. However, to cure the “ocean-like agitation” of his own mind, he turns to Murugan. He specifically asks Murugan for the “Konrai Garland” (symbol of Shiva’s grace) to bring clarity (Thelidhal) to his thoughts. The song glorifies Murugan as the one who humbled the Lotus-born Brahma, loved the Hunter Girl Valli, and shattered the Golden Mountain, reigning supreme within the coral walls of Tiruchendur
Thiruppugal – திருப்புகழ்