திருப்புகழ் 798 மருக்குலாவிய (திருவிடைக்கழி)

திருப்புகழ் 798 மருக்குலாவிய (திருவிடைக்கழி) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ் பாடல்களில் மிகச் சுருக்கமானதும், ஆனால் ஆழ்ந்த பொருள் கொண்டதுமான பாடல் “மருக்குலாவிய” (பாடல் எண்: 798). இது திருவிடைக்கழி திருத்தலத்தின் மீது பாடப்பட்டதாகும். தலைவன்-தலைவி பாவத்தில் (நாயகி-நாயக பாவம்), ஆன்மா இறைவனின் அருளுக்காக ஏங்கும் தவிப்பை இப்பாடல் அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது.

சுடுகின்ற மலர் படுக்கை

பொதுவாக மலர்களால் ஆன படுக்கை (மலரணை) உடலுக்குக் குளிர்ச்சியையும், மனதிற்கு இதத்தையும் தரும். ஆனால், இறைவனைப் பிரிந்து வாடும் உயிருக்கு, அந்தக் குளிர்ச்சியான மலர் படுக்கை கூட நெருப்பைப் போலச் சுடுகிறது. நறுமணம் வீசும் மலர் படுக்கையானது, என் உடல் வெந்து போகும்படி கொதிக்கக் கூடாது என்று வேண்டுகிறார். இது இறைவனின் அருள் கிடைக்காத நிலையில், உலக இன்பங்கள் கூடத் துன்பமாகத் தோன்றும் “விரக தாபம்” (பிரிவுத் துயர்) என்னும் நிலையைக் குறிக்கிறது.

பெற்ற தாயும் சுற்றமும் தூற்றுதல்

இறைவன் மீது கொண்ட மாறாத அன்பினால், உலக நடைமுறைகளை மறக்கும் போது, அது மற்றவர்களுக்குப் பைத்தியக்காரத்தனமாகத் தோன்றலாம். என்னை அன்போடு வளர்த்த தாயும், என் உறவினர்களும் (தமர்) என்னைப் புரிந்து கொள்ளாமல், வசைச் சொற்களைப் பேசித் திட்டுகிறார்கள். அத்தகைய வசவுகளை நான் கேட்காத நிலையை நீ அருள வேண்டும். உற்றார் உறவினரின் ஏச்சுக்கும் பேச்சுக்கும் ஆளாகாமல் என்னைக் காத்தருள வேண்டும்.

ஊரார் சொல்லும் பழிச்சொற்கள்

வீட்டில் உள்ளவர்கள் மட்டுமல்லாது, அக்கம் பக்கத்தில் உள்ள அயலவர்களும் என்னைப் பற்றிக் குறை கூறுகிறார்கள். கோபமும், கர்வமும் கொண்ட (கருக் குலாவிய) அயலவர்கள், என் பக்தியைப் புரிந்து கொள்ளாமல் என்னைப் பழித்துப் பேசுகிறார்கள். இந்தப் பழிச் சொற்களிலிருந்து நான் விடுபட வேண்டும். உலகத்தாரின் பரிகாசப் பேச்சுக்கு ஆளாகாத நல்வாழ்வை நான் பெற வேண்டும்.

கடப்ப மாலையைத் தந்து அருளுக

மேலே சொன்ன துன்பங்கள் எல்லாம் நீங்க வேண்டும் என்றால், அதற்கு ஒரே வழி இறைவனின் அருள் மட்டுமே. முருகப்பெருமானுக்கு மிகவும் விருப்பமான மாலை ‘கடப்ப மலர் மாலை’. “உனது மார்பில் அணிந்துள்ள அந்தக் குளிர்ந்த கடப்ப மாலையை, என் மீது வீசும் வெப்பம் தணியும்படி எனக்குத் தந்தருள வேண்டும் (இனி வர விடவேணும்)” என்று கேட்கிறார். இறைவன் தனது மாலையைத் தருவது என்பது, ஆன்மாவைத் தன்னோடு ஏற்றுக்கொள்வதையும், திருமணப்பேறு (ஆன்ம ஈடேற்றம்) கிட்டுவதையும் குறிக்கும்.

வள்ளியின் மணாளன்

இனி இறைவனின் சிறப்புகள் பேசப்படுகின்றன. “தருக்கு உலாவிய கொடியிடை” என்பது அழகு, இளமை மற்றும் சிறிது கர்வம் (ஊடல் கொள்ளும் உரிமை) கொண்ட கொடி போன்ற இடையை உடைய வள்ளி நாச்சியாரைக் குறிக்கும். அத்தகைய வள்ளியை விரும்பி மணந்த மணவாளனே! பக்தர்களின் அன்பிற்கு எளியவனே! என்று அழைக்கிறார்.

சாமர்த்தியம் மிக்க மயில் வீரன்

முருகப்பெருமான் “சமர்த்தன்” (மிகவும் திறமைசாலி) என்று போற்றப்படுகிறார். அசுரர்களை அழித்ததிலும், தேவர்களைக் காத்ததிலும், வள்ளியை மணந்ததிலும், பிரணவப் பொருளை உபதேசித்ததிலும் அவரே மிகச் சிறந்த சமர்த்தர். அத்தகைய பெருமை உடையவரும், மரகதப் பச்சை நிறத்தில் ஒளிரும் மயிலை வாகனமாகக் கொண்ட வீரரும் ஆனவர் முருகன்.

திருவிடைக்கழி குரா மர நிழல்

திருவிடைக்கழி என்னும் இத்தலத்தின் தலவிருட்சம் (கோயில் மரம்) “திருக்குரா” மரம் ஆகும். மற்ற தலங்களில் மலை மீதோ, கடற்கரையிலோ இருக்கும் முருகன், இங்குத் தனித்துத், திருக்குரா மரத்தின் குளிர்ந்த நிழலில் விரும்பி உறைகிறார். இயற்கையின் சூழலில், மரத்தடியில் வீற்றிருக்கும் இறைவனின் எளிமை இங்குச் சுட்டப்படுகிறது.

வேல் ஏந்திய அழகன்

இறுதியாக, முருகனின் தோற்றப் பொலிவை வர்ணிக்கிறார். திருக்கரத்தில் (அழகிய கையில்) வேலை ஏந்தியிருப்பவரே! அந்த வேலும், உனது திருவுருவமும் மிகுந்த அழகுடன் (வடிவழகிய) காட்சி தருகின்றன. அத்தகைய அழகு மிக்க பெருமாளே! என் துயர் நீக்க வருவாயாக என்று பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.

சுருக்கம் 

நறுமணம் மிக்க மலர் படுக்கை நெருப்பாய் சுடுவதாலும், வளர்த்த தாயும் உறவினரும் வசை பாடுவதாலும், அயலவர்கள் பழி தூற்றுவதாலும் நான் வாடுகிறேன். இந்தத் துயரங்கள் நீங்கவும், என் மன வெப்பம் தணியவும், உனது மார்பில் அணிந்திருக்கும் குளிர்ந்த கடப்ப மாலையை எனக்குத் தந்து அருள வேண்டும். வள்ளி மணாளனே! மரகத மயில் வீரனே! திருவிடைக்கழி திருத்தலத்தில் குரா மரத்தின் நிழலில் வீற்றிருக்கும், கையில் வேல் ஏந்திய அழகிய பெருமாளே! என்னை ஆட்கொள்வாயாக.

The Essence of Thiruppugazh 798 Marukulāviya (Thiruvidaikkazhi)

This particular song is renowned for its relative simplicity and its intense focus on Vairagya (dispassion) and the yearning for the Lord’s presence. While other songs in this series are lengthy, this one serves as a concise, heartfelt plea for spiritual dignity and divine intervention.

The Distraction of the Fragrant Bed

The song begins with the word “MarukkulAviya,” referring to a bed of flowers permeated with fragrance. Arunagirinathar uses this as a symbol for sensory indulgence and lust. He prays, “KodhiyAdhE”—asking that his mind should no longer “boil” or “fume” with the heat of these desires. He recognizes that the pursuit of physical pleasure is not cooling but a scorching experience that agitates the soul and distracts it from its true purpose.

The Pain of Familial Reproach

The poet reflects on the social consequences of a life wasted in pursuit of the senses. He mentions the mother who raised him (vaLarththa thay) and his kinsmen (thamar). He prays that he may not be a target for their words of reproach or abuse (vasaiyadhu mozhiyAdhE). This highlights the psychological burden of failing one’s responsibilities and the shame that comes when loved ones lose respect for a seeker who has lost his way.

Avoiding the Slander of the World

Beyond the family, Arunagirinathar considers the broader community (ayalavar). He asks to be saved from a state where neighbors and strangers gossip about his moral or spiritual failings (pazhiyAdhE). In the context of “KarukkulAviya,” he hints at the cycle of birth (Karu); he seeks a life of such integrity that he is not mocked by those around him, thus preserving the dignity of a devotee of Murugan.

The Longing for the Kadamba Garland

The central request of the song is found here: “kadappa mAlaiyai inivara vidavENum.” The Kadamba garland is the signature ornament of Lord Murugan. To “send the Kadamba garland” is a poetic way of asking for the Lord’s grace, presence, and acceptance. The poet is tired of the “fragrant flower beds” of the world and now yearns for the “divine fragrance” of the Lord’s own garland to come and grace his life.

The Consort of the Divine Creeper

Arunagirinathar addresses Murugan as “maNavALA” (The Bridegroom/Husband). He describes the Lord’s consort (Valli) as having a waist as slender as a beautiful, swaying creeper (kodiyidai). This imagery serves a dual purpose: it celebrates the Lord’s role as the protector of the soul (represented by Valli) and reinforces the idea that true, divine union is far superior to the worldly unions the poet rejected in the first verse.

The Skillful Warrior of the Emerald Peacock

The poet praises the Lord’s brilliance by calling him “samarththanE” (The Capable/Skillful One). He visualizes Murugan as a hero (Veera) riding a peacock that glows with the hue of a precious emerald (marakatha mayil). This “Emerald Peacock” represents the vibrant, living energy of the universe. The Lord’s skill lies in His ability to steer this energy to destroy the ego and save the devotee from the “boiling” mind.

The Resident of the Sacred Shade

A recurring and vital theme in the Thiruvidaikkazhi songs is the Kurava Tree. The poet addresses Murugan as the one who resides in the shade of this sacred tree (thirukkurAvadi nizhal thanil uRaivOnE). In the scorching heat of worldly life and the “boiling” of desire, the shade of the Kurava tree represents the ultimate “coolness” of Spiritual Wisdom (Jnana). It is the sanctuary where the restless soul finally finds rest.

The Beauty of the Divine Spear

The song concludes with a salutation to the “VEl vadivazhagiya perumALE.” He praises the physical beauty of the Lord’s Hand-Spear (Vel). The Vel is not just a weapon but a form of beauty itself—the beauty of sharp, clear intelligence that cuts through the fog of “Vasai” (abuse) and “Pazhi” (slander). By calling Him Perumale, the poet surrenders his reputation and his heart to the Lord of Thiruvidaikkazhi.

Summary

Thiruppugazh 798 is a deeply personal prayer for Spiritual Dignity.

Arunagirinathar expresses a desire to move away from a life of “boiling” desires and the resulting social shame of being slandered by family and neighbors. He is tired of the worldly “flower beds” and instead begs the Lord to send His divine Kadamba garland as a sign of grace.

He visualizes the Lord as the skillful hero on the emerald peacock and the resident of the cool shade of the Kurava tree. The song is a plea for the Lord of the beautiful Spear to rescue the poet from the heat of the world and grant him the “cool” sanctuary of His presence at Thiruvidaikkazhi.

– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

மயூரகிரி வலைத்தளத்தை மேம்படுத்தவும், பராமரிக்கவும் தங்களின் மேலான நிதி உதவியை அன்புடன் வேண்டுகிறோம். “தர்மம் தலைகாக்கும்.”
We request your support in developing and maintaining Mayuragiri to celebrate our literary heritage. Your contribution helps us sustain this digital initiative.

GPay / UPI ID: [9524444664]
UPI handle: 9524444664@jupiteraxis
(For Bank Transfer details:)
Name: Subramaniyan Saravanan
Account number: 77770124337656
IFSC Code: FDRL0007777
Alternate IFSC: FDRL0000001
Branch: Neo Banking – Jupiter

கீழே உள்ள QR குறியீட்டை (QR Code) ஸ்கேன் செய்தும் நீங்கள் உங்கள் நன்கொடையை வழங்கலாம்.
You can also scan the QR code below to make your contribution.