திருப்புகழ் 795 படி புனல் நெருப்பு (திருவிடைக்கழி)

திருப்புகழ் 795 படி புனல் நெருப்பு (திருவிடைக்கழி) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ் பாடல்களில் ஒன்றான “படி புனல் நெருப்பு” (பாடல் எண்: 795) திருவிடைக்கழி என்னும் திருத்தலத்தின் மீது பாடப்பட்டதாகும். இப்பாடல், நிலையில்லாத மற்றும் அருவருக்கத்தக்க இந்த உடலின் தன்மையை விளக்கி, இதிலிருந்து விடுபட்டு இறைவனின் அடியார் கூட்டத்தில் சேர வேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்தை முன்வைக்கிறது.

ஐம்பூதங்களால் ஆன உடல்

இந்த மனித உடலானது படி (பூமி), புனல் (நீர்), நெருப்பு (தீ), பவனம் (காற்று), வெளி (ஆகாயம்) ஆகிய பஞ்சபூதங்களின் சேர்க்கையால் உருவானது. இது ஒரு பொய்யான தோற்றம். கருவில் உருவாகும் போதே வினைகளுக்கு ஏற்ப உருவான இந்த உடல், சாக்கிரம், சொப்பனம், சுழுத்தி போன்ற அவத்தைகளுக்கு (நிலைகளுக்கு) உட்பட்டது. மேலும் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களாலும் இது பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.

நோயும் அழுக்கும் நிறைந்த குடில்

இந்த உடல் வெறும் தோலால் போர்த்தப்பட்ட ஒரு “பொய்க்குடில்” (தற்காலிகமான குடிசை). இதற்குள் இருப்பது என்னவென்றால்—விடாமல் தொடரும் நோய்கள், எலும்பு மஜ்ஜை (மச்சை), சுக்கிலம், இரத்தம், எலும்பு (அத்தி) மற்றும் தசை ஆகியவைதான். உண்மையான பசி எடுத்தால் தாங்க முடியாத இந்த உடலானது, கொழுப்பும் இறைச்சியும் நிறைந்த ஒரு தொகுப்பு மட்டுமே. இத்தகைய அருவருப்பான உடலைத்தான் நாம் மிகவும் சிரமப்பட்டு போற்றிப் பாதுகாத்து வருகிறோம்.

அலைகின்ற நாய் போன்ற நிலை

இத்தகைய சுமக்க முடியாத உடலைச் சுமந்துகொண்டு, மிகத் தாழ்வான பிறவி எடுத்துள்ளேன். உண்மையான மெய்யறிவு (உணர்வு) இல்லாத சித்தத்தை உடையவனாய் இருக்கிறேன். அதனால், ஒரு நாய் எப்படி உணவிற்காக அலைந்து திரிக்குமோ, அதைப்போல உலக ஆசைகளைத் தேடி நானும் அலைந்து திரிகிறேன். இது எனது ஆன்மீக வறுமையை காட்டுகிறது.

அடியார் கூட்டத்தில் சேர்க்க வேண்டுதல்

நாயைப் போல அலைகின்ற எனக்கு, உன்னுடைய பலம் வாய்ந்த வீரக் கழல்களை அணிந்த திருவடிகளைத் தந்து அருள வேண்டும். அதுமட்டுமின்றி, “உனது தமர் ஒக்க வைத்து அருள்வாயே” என்று மிக அழகாக வேண்டுகிறார். அதாவது, உனது அன்பர்களான அடியார் கூட்டத்தோடு (Satsang) என்னையும் ஒருவனாகச் சேர்த்து, அவர்களோடு இணக்கமாக இருக்கும் பாக்கியத்தை எனக்குத் தர வேண்டும். நல்லோர் கூட்டு ஒன்றே பிறவிப் பிணியை அறுக்கும் என்பது இதன் பொருள்.

சேவல் கொடியும் வள்ளிப் பிராட்டியும்

இனி முருகப்பெருமானின் பெருமைகள் பேசப்படுகின்றன. பகைவர்களுக்கு அச்சத்தைத் தரும் கோழி (குக்குடம்) பொறிக்கப்பட்ட கொடியை உடையவர் முருகன். காட்டில் படர்கின்ற ஒரு பூங்கொடியைப் போன்ற மென்மையான வள்ளியம்மை, தழுவிக்கொள்ளும் மலை போன்ற பெரிய தோள்களை உடையவர். வள்ளியின் அன்புக்குக் கட்டுப்பட்டவர் என்பதை “புனக்கொடி படர் புயக்கிரி” என்ற வரிகள் விளக்குகின்றன.

போர்க்குணமும் தமிழ்ப்புலமையும்

முருகப்பெருமான் “சமரச் சினக் குமர” என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதாவது போர்க்களத்தில் (சமரம்) பகைவர்களை அழிப்பதில் சினம் கொண்ட மாவீரன். அதே சமயம், சிவபெருமானின் (அணியத்தன்) உண்மையான மகனாகவும், முத்தமிழின் (இயல், இசை, நாடகம்) சுவையை மகிழ்ந்து ஏற்கும் தலைசிறந்த தமிழ்ப் புலவனாகவும் விளங்குகிறார். வீரமும் விவேகமும் ஒருங்கே அமைந்தவர் முருகன்.

யானை முகத்தானின் தம்பி

மிகப் பெரிய, மதநீர் ஒழுகும் நெற்றியையும் (விகட மத்தக), பெரிய மலை போன்ற உடலையும் உடையவர் விநாயகப் பெருமான். அந்தப் பெருமை மிக்க கணபதியின் அன்புத் தம்பியும் (அடல் அனுச), ஞானம் மிகுந்த வித்தகக் கடவுளும் ஆனவர் முருகப்பெருமான். அண்ணன் விநாயகரின் ஆசியோடு முருகனை இங்கு வணங்குகிறார்.

முக்தி தரும் திருவிடைக்கழி

கற்பகத் தரு (தேவலோக மரம்) எப்படி கேட்டதைக் கொடுக்குமோ, அதைப்போல தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு முக்தியை வாரி வழங்கும் தலம் திருவிடைக்கழி. தருமங்கள் நிலைத்திருக்கும் இத்தலத்தில், கற்பக மரத்தைப் போல நின்று அருள்பாலிக்கும் பெருமாளே! என்று பாடலை நிறைவு செய்கிறார்.

சுருக்கம்

நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐம்பூதங்களால் ஆனதும், இரத்தம், எலும்பு, நோய் ஆகியவற்றின் இருப்பிடமாகியதும் ஆகிய இந்த உடலைச் சுமந்து கொண்டு, அறிவற்ற நாய் போல அலைகின்றேன். சேவல் கொடியை உடையவனே! வள்ளியைத் தழுவிய தோள்களை உடையவனே! முத்தமிழ்ப் புலவனே! விநாயகரின் தம்பியே! கற்பக விருட்சம் போல முக்தியைத் தரும் திருவிடைக்கழி தலத்தில் உறைபவனே! அடியேன் இந்தப் பிறவித் துன்பத்திலிருந்து விடுபட, உனது திருவடிகளைத் தந்து, உனது அடியார் கூட்டத்தில் என்னையும் ஒருவனாகச் சேர்த்து அருள வேண்டும்.

The Essence of Thiruppugazh 795 pati punal nheruppu (thiruvitaikkalzhi)

In this song, Arunagirinathar provides a profound anatomical and philosophical critique of the human body to emphasize the need for divine refuge. He moves from the gross elements of matter to a plea for spiritual companionship with the realized devotees of Lord Murugan.

The Five Elemental Ingredients

The song begins by listing the fundamental building blocks of the universe: Earth (Padi), Water (Punal), Fire (Neruppu), Air (Pavanam), and Ether (Veli). The poet explains that these five elements combine to form the human body. However, he describes this combination not as a marvel, but as a “falsehood” (Poy), because it is temporary. This elemental analysis is meant to detach the devotee’s mind from the physical form by showing that the body is simply borrowed matter from nature.

The Mechanics of Karma and Qualities

Arunagirinathar explains that the soul enters this elemental body based on its “womb-birth” (Karuppu bavam) history. Once inside, the soul is governed by the three Gunas (Muk-guna): Sattva (purity), Rajas (passion), and Tamas (inertia). These qualities dictate our moods and actions. The poet laments that we are trapped in these states of mind (Avaththai), which fluctuate constantly, preventing us from attaining a steady state of spiritual peace.

The Anatomy of the “Skin Hut”

The poet provides a vivid, almost clinical description of the body’s internal components to induce Vairagya (dispassion). He describes the body as a “shack” or “hut” (Kudil) made of bone marrow (Machchai), reproductive fluids (Sukkilam), blood (Udhira), and fat (Ninachchada). He specifically notes that this “skin-hut” is perpetually plagued by hunger (Pasi) and disease (PiNigaL). By stripping away the external beauty of the skin, he reminds us that the body is a fragile, high-maintenance vessel.

The Fatigue of Endless Rebirth

Arunagirinathar expresses profound weariness regarding the cycle of reincarnation. He uses the phrase “Kadai peru pirappinuk” to describe the “lowly” nature of repeated births. He admits that he is like a “lowly dog” (Adinayen) who lacks the true wisdom (Unarvudaiya chiththamatru) to break free. He is exhausted from carrying the burden of this physical body through countless lifetimes, wandering aimlessly (Uzhalum) without a spiritual anchor.

The Request for Sacred Companionship

This is the heart of the poet’s petition. He asks Lord Murugan for two things: First, to grant him the vision of His twin ankleted feet (Kazhalinai). Second, and most importantly, he asks to be placed among the Lord’s true devotees (“Unadhu thamarokka vaithu”). Arunagirinathar realizes that spiritual progress is difficult alone; he seeks the company of the “Thamar” (the inner circle of realized souls) to stabilize his mind and protect him from falling back into worldly ways.

The Banner of the Valiant Rooster

The poet shifts to praising the Lord’s attributes. He addresses Murugan as the one who holds the Kukkuda Kodiyan—the Rooster Flag. In esoteric symbolism, the rooster’s crow represents the awakening of the soul from the sleep of ignorance. He describes Murugan’s shoulders as being like “mountains” (Buyagiri) entwined with the creepers of victory. This imagery suggests that the Lord is the ultimate pillar of strength for those who are weak and weary.

The Younger Brother of Ganesha

Arunagirinathar invokes Lord Ganesha to highlight Murugan’s divine lineage. He describes Ganesha as having a massive, mountain-like forehead (Thata vikata maththagam) that destroys the “mountains” of obstacles faced by devotees. He addresses Murugan as the “Adal Anuja”—the powerful younger brother. This relationship signifies that when one worships Murugan, they also receive the obstacle-removing grace of His elder brother, Ganesha.

The Lord of Thiruvidaikkazhi

The song concludes at the shrine of Thiruvidaikkazhi. The poet describes the Lord as the “Master of the Threefold Tamil” (Muththamizh pulavone) and the “Expert in the Science of Wisdom” (Viththagathuraivone). He calls Murugan the one who grants “Aruva Muththi”—formless liberation. By situating the Lord in this specific temple, he affirms that the resident deity of Thiruvidaikkazhi is the Physician who can heal the “disease of birth” described in the opening verses.

Summary

Thiruppugazh 795 is a powerful prayer for Spiritual Association.

The song begins with a stark, medical deconstruction of the human body, calling it a “shack of blood and marrow” built from five elements and plagued by hunger and disease. Arunagirinathar confesses his exhaustion with the cycle of birth and death, comparing his state to that of a wandering dog.

He finds hope by turning to Lord Murugan, the younger brother of Ganesha and the master of Tamil wisdom. His ultimate request is not just for personal salvation, but for Satsang—to be placed in the company of the Lord’s true devotees. He concludes that the Lord of Thiruvidaikkazhi is the only one who can grant the formless liberation that ends the soul’s long wandering.

 

– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

மயூரகிரி வலைத்தளத்தை மேம்படுத்தவும், பராமரிக்கவும் தங்களின் மேலான நிதி உதவியை அன்புடன் வேண்டுகிறோம். “தர்மம் தலைகாக்கும்.”
We request your support in developing and maintaining Mayuragiri to celebrate our literary heritage. Your contribution helps us sustain this digital initiative.

GPay / UPI ID: [9524444664]
UPI handle: 9524444664@jupiteraxis
(For Bank Transfer details:)
Name: Subramaniyan Saravanan
Account number: 77770124337656
IFSC Code: FDRL0007777
Alternate IFSC: FDRL0000001
Branch: Neo Banking – Jupiter

கீழே உள்ள QR குறியீட்டை (QR Code) ஸ்கேன் செய்தும் நீங்கள் உங்கள் நன்கொடையை வழங்கலாம்.
You can also scan the QR code below to make your contribution.