திருப்புகழ் 605 கொடிய மறலி (திருச்செங்கோடு)

திருப்புகழ் 605 கொடிய மறலி (திருச்செங்கோடு) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் திருச்செங்கோட்டில் அருளிய இந்தத் திருப்புகழ், முருகப்பெருமானின் விஸ்வரூபக் காட்சியையும், அவர் மயில் மீது ஏறி வரும் கம்பீரத்தையும், அடியவர்களுக்கு அவர் அருளும் பேரருளையும் மிக விரிவாகவும் சந்த நயத்தோடும் விளக்குகிறது.

1. எமபயத்தைத் தீர்க்கும் போர்

கொடிய எமதர்மனும் (மறலி), அவனது சேனைகளும் அடியவர்களைத் துன்புறுத்த வரும்போது, முருகப்பெருமான் தனது அடியவருக்காக அவர்களுடன் போர் புரியத் தயாராகிறார். மழலை மொழி பேசும் அடியவன் உனது அருளைத் துணையாகக் கொண்டு, எமதூதர்களை வெல்லும் போர்க்காட்சியை நான் காண வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் வேண்டுகிறார்.

2. முருகனின் திருமேனித் தரிசனம்

முருகப்பெருமான் தனது பன்னிரு தோள்களுடன், ஆறு திருமுகங்களுடன், பன்னிரண்டு திருக்கண்களுடன் ஒளி வீசித் தோன்றுவார். சூரியனைப் போலப் பிரகாசிக்கும் அவரது சேவற்கொடி அசைந்தாடி வர, அகிலமே வியக்கும் வண்ணம் அவர் காட்சி தருகிறார். எட்டுத் திசைகளும் அதிரும் வண்ணம் அவரது வருகை அமைகிறது.

3. உலகங்கள் அதிர வரும் மயில் வாகனம்

முருகன் தனது பச்சை மயில் (மரகத துரகதம்) மீது ஏறி வரும்போது, ஏழு கடல்களும் மலைகளும் நடுங்குகின்றன. சக்கரவாளம் எனும் மலைகள் சுழல, முருகப்பெருமான் ஒரு வீர நடனம் (பவுரி) ஆடுவது போல மயில் மீது ஏறி வரும் காட்சியைக் கவிஞர் மிக அழகாக வர்ணிக்கிறார்.

4. அடியவர்களும் தேவர்களும் போற்றுதல்

முருகப்பெருமான் வரும்போது, தொன்மையான அடியவர் கூட்டமும் தேவர்களும் அவருக்கு இருபுறமும் திரண்டு வருகிறார்கள். அடியவர்கள் இனிய தமிழாலும், தேவர்கள் வேத மந்திரங்களாலும் அவரைப் போற்றிப் புகழ்கிறார்கள். இத்தகைய கோலத்தில் முருகப்பெருமான் ஒருமுறை திருவண்ணாமலையில் (அருணையில்) எனக்குக் காட்சி தர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

5. சிவபெருமானின் புகழும் மைந்தனும்

இப்பாடலின் ஒரு பகுதி சிவபெருமானின் சிறப்புகளை அடுக்குகளாகச் சொல்கிறது. சடையை உடையவர், விஷத்தை உண்டவர், பாம்பை அணிந்தவர், மழு ஏந்தியவர், சந்திரன் சூடியவர் என ஈசனின் ரூபங்களைச் சொல்லி, அத்தகைய சிவபெருமானின் திருமகனே என்று முருகனை அழைக்கிறார். இது முருகனின் உயரிய பிறப்பைக் குறிக்கிறது.

6. இந்திரனின் மகளான தேவசேனையின் வாழ்வு

“சசி தரு மயில் வாழ்வே” என்று முருகனைப் புகழ்கிறார். இந்திரனின் மகளான தேவசேனையை (சசி) மணந்த மயில் போன்றவன் முருகன். நாகமலையான திருச்செங்கோட்டில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமான், தேவசேனைக்கு வாழ்வு அளிப்பவராகவும், பக்தர்களுக்குப் புகலிடமாகவும் விளங்குகிறார்.

7. அசுர சேனையின் கோரத் தோற்றம்

அசுரர்களின் சேனையானது மிகுந்த அச்சத்தை உண்டாக்கக் கூடியது. இருள் போன்ற உடலும், நிலவு போன்ற பற்களும், தீயைக் கக்கும் கண்களும் கொண்டவர்கள் அசுரர்கள். அவர்களது குரல் இடி முழக்கம் போலவும், புகை கிளப்பும் நெருப்பு போலவும் இருந்தது. அத்தகைய கொடிய அசுரர்கள் நிலமும் வானும் அதிரப் போர் புரிய வந்தனர்.

8. அசுரர்களை அழித்த நிருப குருபரர்

வெகுண்டு வந்த அசுர சேனைகள் அனைத்தும் அடியோடு அழியும்படி, முருகப்பெருமான் தனது திருக்கரத்தில் உள்ள வேற்படையைத் தொடுத்தார். தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன் போற்றும் அரசராகவும் (நிருப), ஞானம் வழங்கும் குருபரராகவும் விளங்கும் முருகப்பெருமானே, நீயே எங்களைக் காக்கும் பெருமாள் என்று பாடல் நிறைவு பெறுகிறது.

சுருக்கம்

எமனும் அவனது தூதர்களும் அடியேனை நெருங்கும் வேளையில், மயில் வாகனத்தில் ஏறி வந்து, உனது பன்னிரு தோள்களும் ஆறு முகங்களும் காட்டி எனக்கு அருள வேண்டும். சிவபெருமானின் மகனாகவும், தேவசேனையின் மணாளனாகவும், அசுர சேனைகளைத் தனது வேற்படையால் வேரறுத்தவனாகவும் விளங்கும் முருகப்பெருமானே! அடியவர்கள் தமிழால் போற்ற, தேவர்கள் வேதத்தால் துதிக்க, திருவண்ணாமலையிலும் திருச்செங்கோட்டிலும் வீற்றிருக்கும் நீ எனக்குக் காட்சி தந்து என் துயரினைப் போக்க வேண்டும்.

The Essence of Thiruppugazh 605 kodiyamaRali (thiruchchengkodu)

This Thiruppugazh song, “Kodiya Marali,” is a majestic anthem of victory and protection. Although classified under Thiruchengode, the song explicitly references Tiruvannamalai (Arunai), asking the Lord to appear there. It is famous for its rhythmic complexity, particularly the stanza describing Lord Shiva, which mimics the beat of the cosmetic drum (Damaru).

1. The Battle Against Death

The song begins with a bold confrontation with Yama (Marali), the God of Death. The poet envisions a day when Yama and his army of messengers come to claim his life. However, Arunagirinathar does not ask to be hidden; instead, he asks for the strength to fight back. He describes himself as a “stammering infant” (Kudhalai Adiyavan) who, armed only with Muruga’s grace, wishes to see the spectacle of defeating death itself. It is a plea for spiritual immortality through the Lord’s protection.

2. The Vishwaroopa Darshan (Cosmic Form)

The poet prays for Lord Muruga to reveal His massive, cosmic form. He wishes to see the Lord embracing Valli (the hunter’s daughter), His mountain-like shoulders, His six divine faces, and His twelve compassionate eyes. He wants to see the Rooster Flag, which spits light like the sun, unfurled so that it is visible across the entire universe and the eight directions.

3. The Grand Procession on the Emerald Peacock

Arunagirinathar describes the arrival of Muruga as a “Pavari”—a grand military procession or horse dance. When Muruga mounts His peacock, described here as the Emerald Horse (Maragatha Thuragatham), the impact is felt across the cosmos. The long earth, the seven oceans, and the Chakravala mountains (mythical circular mountains bordering the world) all shake and tremble at His majestic movement.

4. The Union of Tamil and Vedas

This section highlights the harmony of devotion. The poet envisions a scene where ancient devotees (Pazhaya Adiyavar) and celestial Devas gather on both sides of the Lord. They praise Him using “Migu Tamil” (glorious Tamil hymns) and “Marai” (Sanskrit Vedas). In this chorus of devotion, the poet specifically asks Muruga to come and appear before him at least once in the sacred town of Arunai (Tiruvannamalai).

5. The Attributes of Lord Shiva

The stanza beginning “Jadila Dhara…” is a rhythmic masterpiece composed of Sanskrit epithets describing Lord Shiva. It lists Shiva’s attributes: He wears matted locks (Jadila), holds poison in his throat (Vida Dhara), wears a serpent (Pani), wields an axe (Parasu), wears the crescent moon (Sasi), embodies purity (Suchi), and holds the deer and the Ganges. Muruga is praised as the virtuous son (Guna Dhara) of this Supreme Shiva.

6. Lord of the Serpent Hill

The poet addresses Muruga as the Lord of “Pani Sayila”. Pani means Snake, and Sayila means Mountain. This refers to Thiruchengode (Nagachalam), the hill shaped like a serpent. Muruga is the benevolent giver who grants gifts (Vitharana) to the Devas and protects the city of the Gods from destruction.

7. The Terrifying Asura Army

The song vividly describes the enemies of the divine. The Asura army is depicted as having massive, dark bodies that rise like blocking darkness. Their teeth shine like the moon, and their spinning eyes emit fire. Their roar is so loud that it crushes the seven mountains, resembling thunder, while their presence kicks up dust like smoke. This imagery sets the stage for the ultimate battle between light and darkness.

8. The King who Destroyed the Demons

In the final lines, the poet glorifies Muruga as Nirupa (The King) and Guru Para (The Supreme Teacher). Even as the earth and sky tremble in fear of the demons, Muruga releases a single weapon (the Vel) to annihilate the entire demon army (Nikhila Sakalamum Madiya). He is the Lord worshipped by Indra (Surapathi), standing as the ultimate protector of the universe.

Summary

In this powerful hymn, Saint Arunagirinathar prays for a vision of Lord Muruga to conquer the fear of Death (Yama). He asks the Lord to appear in His cosmic form on the Emerald Peacock, shaking the seven seas and mountains. The poet describes the glorious attributes of Lord Shiva in rhythmic verse and identifies Muruga as Shiva’s son and the Lord of Thiruchengode (Serpent Hill). He concludes by describing the terrifying army of demons and praising Muruga as the Supreme King and Guru who destroys all evil with a single touch of His weapon, asking Him to appear at Tiruvannamalai.