திருப்புகழ் 59 சேமக் கோமள (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 59 sEmakkOmaLa (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 58 சந்தன சவ்வாது (திருச்செந்தூர்)      –      திருப்புகழ் 60 தகரநறை (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தானத் தானன தானத் தானன
தானத் தானன – தந்ததான

சேமக் கோமள பாதத் தாமரை
சேர்தற் கோதும – நந்தவேதா

தீதத் தேயவி ரோதத் தேகுண
சீலத் தேமிக – அன்புறாதே

காமக் ரோதவு லோபப் பூதவி
காரத் தேயழி – கின்றமாயா

காயத் தேபசு பாசத் தேசிலர்
காமுற் றேயும – தென்கொலோதான்

நேமிச் சூரொடு மேருத் தூளெழ
நீளக் காளபு – யங்ககால

நீலக் ரீபக லாபத் தேர்விடு
நீபச் சேவக – செந்தில்வாழ்வே

ஓமத் தீவழு வார்கட் கூர்சிவ
லோகத் தேதரு – மங்கைபாலா

யோகத் தாறுப தேசத் தேசிக
வூமைத் தேவர்கள் – தம்பிரானே.

பதம் பிரித்தது

தானத் தானன தானத் தானன
தானத் தானன – தந்ததான

சேமக் கோமள பாதத் தாமரை
சேர்தற்கு ஓதும் அநந்த வேதா

தீதத்தே அவிரோதத்தே குண
சீலத்தே மிக – அன்புறாதே

காம க்ரோத உலோபப் பூத வி
காரத்தே அழிகின்ற – மாயா

காயத்தே பசு பாசத்தே சிலர்
காமுற்றேயும் அது – என்கொலோ தான்

நேமிச் சூரொடு மேருத் தூள் எழ
நீளக் காள புயங்க கால

நீலக் க்ரீப கலாபத் தேர் விடு
நீபச் சேவக – செந்தில் வாழ்வே

ஓமத் தீ வழுவார்கட்கு ஊர் சிவ
லோகத்தே தரு – மங்கை பாலா

யோகத்து ஆறு உபதேச தேசிக
ஊமைத் தேவர்கள் – தம்பிரானே.

English

thaanath thaanana thaanath thaanana
thaanath thaanana – thanthathāna

sEmak kOmaLa pAdhath thAmarai
sErdhaRk Odhuma – nanthavEdhA

theedhath thEavi rOdhath thEguNa
seelath thEmiga – anbuRAdhE

kAmak rOdhavu lObap bUthavi
kArath thEazhi – kindramAyA

kAyath thEpasu pAsath thEsilar
kAmutrE yuma – dhenkolOthAn

nEmich cUrodu mEruth thULezha
neeLak kALabu – yangakAla

neelak reebaka lAbath thErvidu
neebach chEvaga – sendhilvAzhvE

Omath theevazhu vArkat kUrsiva
lOkath thEtharu – mangaibAlA

yOgath thARupa dhEsath dhEsiga
Umaith dhEvargaL – thambirAnE.

English Easy Version

thaanath thaanana thaanath thaanana
thaanath thaanana – thanthathāna

sEma kOmaLa pAdha thAmarai
sErdhaRku Odhum – anantha vEdhA

theedhaththE avirOdhaththE guNa
seelaththE miga – anbu uRAdhE

kAma krOdha ulOba bUtha vi
kAraththE azhikindra – mAyA

kAyaththE pasu pAsaththE silar
kAmutrE umadhu – en kolO thAn

nEmi sUrodu mEru thUL ezha
neeLa kALa buyanga kAla

neela kreeba kalAba thEr vidu
neeba sEvaga – sendhil vAzhvE

Oma thee vazhuvArkatku Ur siva
lOkaththE tharu – mangai bAlA

yOgaththAl upadhEsa dhEsiga
Umai dhEvargaL – thambirAnE

திருப்புகழ் 59 சேமக் கோமள (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “சேமக் கோமள பாதத் தாமரை…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், மனிதர்கள் காமம், சினம், கஞ்சத்தனம் போன்ற தீய குணங்களால் தங்கள் வாழ்வை அழித்துக்கொள்ளாமல், நற்குணங்களை வளர்த்து இறைவனின் திருவடிகளைச் சேர வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் மிகச் சிறந்த தத்துவப் பாடலாகும். திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானின் வீரத்தையும், அவனது உபதேசச் சிறப்பையும் போற்றும் இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. வேதங்கள் போற்றும் கோமளத் திருவடிகள்

அடியார்களின் உயிர்களுக்குப் பாதுகாப்பைத் (சேமம்) தருவனவும், மிகவும் மென்மையான தன்மை கொண்டவையுமான உனது தாமரைத் திருவடிகளை எவ்வாறு அடைவது என்பதைப் பற்றிய வழிமுறைகளை அளவற்ற வேதங்கள் (அநந்த வேதா) நாள்தோறும் ஓதுகின்றன. அத்தகைய சிறப்பினை உடைய பெருமானே! என்று அருணகிரிநாதர் பாடலைத் தொடங்குகிறார்.

2. நற்குணங்களில் அன்பற்ற மனித மனம்

தீய செயல்களை விலக்கிப் புண்ணிய மார்க்கத்தில் நிற்பதிலும், யாரிடமும் பகைமை பாராட்டாத நன்னெறியிலும், உயர்ந்த நற்குணங்களைக் கடைப்பிடிப்பதிலும் மனித மனம் சிறிதுகூட அன்பு செலுத்துவதில்லை. நிலையான இறைநெறியை நாடாமல், வீணான உலகப் பற்றுக்களிலேயே மனிதர்கள் தங்கள் கவனத்தைச் செலுத்துகிறார்கள்.

3. காம குரோதங்களில் அழியும் மாய உடம்பு

காமம், சினம் (குரோதம்), கஞ்சத்தனம் (உலோபம்) ஆகிய கொடிய குணங்களாலும், நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் என்னும் ஐம்பூதங்களின் சேர்க்கையால் ஏற்படும் மாறுபாடுகளாலும் (விகாரங்கள்) இந்த மாயையான மனித உடல் அழிந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த உடலையே நிலையானது என நம்பி நெஞ்சம் அலைபாய்கிறது.

4. பாச வலைகளிலிருந்து மீட்க வேண்டுதல்

இத்தகைய மாயையான உடலில் தோன்றும் பற்றுக்களிலும், விலங்குத் தன்மையான அறியாமை ஆசைகளிலும் (பசு பாசம்) சில மனிதர்கள் வீழ்ந்து மயங்கிக் கிடக்கிறார்களே! இந்த அறியாமை எதனால் விளைகிறது? உனது திருவருள் இல்லாமல் இதிலிருந்து விடுபட முடியாதோ? இந்த மாயையிலிருந்து அடியேனை நீயே காத்தருள வேண்டும்.

5. சூரனும் மலையும் தூளாகப் போர் செய்த வீரம்

பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் எல்லையில்லா வீரத்தைப் பேசுகிறது. சக்கரப் படையை உடையவனும், உலகை ஆண்டவனுமான சூரபத்மனும், அவனுக்கு அரணாக நின்ற மேருவைப் போன்ற பெரிய கிரௌஞ்ச மலையும் போர்க்களத்தில் பொடிப் பொடியாகித் தூளாகும்படிப் போர் செய்த மாவீரன் முருகப்பெருமான்.

6. பாம்பினை அழிக்கும் மயில் வாகனன்

நீண்டதும், கரிய நிறத்தைக் கொண்டதுமான கொடிய பாம்புகளுக்கு எமனாக விளங்குவதும், நீல நிறக் கழுத்தையும், அழகிய தோகையையும் உடையதுமான மயில் வாகனத்தைத் தனது போர்த் தேராகக் கொண்டு செலுத்துபவன் முருகவேள். அவன் நறுமணம் கமழும் கடம்ப மலர் மாலையை அணிந்த போர் வீரன் ஆவான்.

7. சிவலோகம் அருளும் உமையவள் பாலகன்

யாகத் தீயை (ஓமத்தீ) வழுவாமல் வளர்த்து வேள்விகளைச் செய்யும் மெய்யடியார்களுக்குச் சிவலோகப் பதவியைத் தந்தருளும் மாபெரும் கருணை கொண்ட உமாதேவியாரின் அன்புப் புதல்வன் முருகப்பெருமான் ஆவான். ஈசனின் திருமகனாகிய அவனது அருளே முக்திக்கு வழியாகும்.

8. செந்திலில் வாழும் யோக தேசிகன்

யோக மார்க்கத்தின் ஆறு நிலைகளையும் உபதேசித்தருளிய சிறந்த ஞான குருநாதனே! அசுரர்களின் கொடுமைக்குப் பயந்து பேச முடியாமல் ஊமைகளைப் போலப் பரிதவித்து நின்ற தேவர்களுக்குத் தலைவனே! திருச்செந்தூர் என்னும் செந்திலம்பதியில் என்றென்றும் நிலைத்து வாழும் பெருவாழ்வே! எனக்கு உனது தாமரைத் திருவடிகளைத் தந்தருள்வாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், மனிதர்கள் தீய குணங்களை விட்டு ஒழித்து இறைவனின் திருவடிகளைச் சேர வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. பாதுகாப்பான மென்மையான உனது திருவடிகளை வேதங்கள் போற்றுகின்றன. ஆனால் மனிதர்கள் நற்குணங்களில் அன்பு செலுத்தாமல் காமம், குரோதம், உலோபம் ஆகிய மாயைகளிலும் பாச வலைகளிலும் வீழ்ந்து அழிவது ஏனோ? என அருணகிரிநாதர் வருந்துகிறார். இந்த மாயையிலிருந்து விடுபட முருகனின் திருவருளை இறைஞ்சுகிறார். சூரபத்மனையும் மலையையும் தூளாக்கியவனும், பாம்புகளுக்கு எமனான மயிலைத் தேராகச் செலுத்துபவனும், கடம்ப மாலை அணிந்த மாவீரனும் ஆகிய முருகனை இப்பாடல் சிறப்பிக்கிறது. வேள்வி செய்வோர்க்குச் சிவலோகம் தரும் உமையவளின் புதல்வனாகவும், ஆறுவகை யோகங்களை உபதேசிக்கும் ஞான குருவாகவும், ஊமையாய் நின்ற தேவர்களைக் காத்த தலைவனாகவும் விளங்கும் திருச்செந்தூர் முருகனின் திருவருளே மனிதனைப் பிறவித் துயரிலிருந்து காக்கும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 59 sEmakkOmaLa (thiruchchendhUr)

This song is a profound mixture of Philosophy (Siddhanta) and Mythology (Purana). Arunagirinathar questions the human obsession with the perishable body and negative emotions, contrasting it with the eternal safety found at Murugan’s feet.

1. The Safety of the Tender Lotus Feet

Arunagirinathar begins by focusing on the ultimate refuge: the Feet of Lord Murugan. He describes them as “Sema” (Safety/Protection) and “Komala” (Tender/Beautiful). He notes that the “Anantha Vedha” (Endless Vedas) are constantly chanting and searching to reach (Serthatku) these very feet. The implication is that the vast knowledge of the scriptures ultimately points to a single destination: the protective, tender feet of the Lord.

2. The Trinity’s Quest

The opening lines also contain a subtle wordplay. The phrase “Semak Komala” can be interpreted to refer to the search by the Trinity.

• Se: The Red One (Lakshmi/Wealth).
• Ma: The Great One.
• A-Nanthan: The Endless One (Vishnu or Brahma). The poet suggests that even the greatest cosmic powers are reciting hymns to attain the shelter of Murugan’s feet, highlighting that He is the Supreme Brahman sought by all divinities.

3. The Trap of the Three Poisons

The poet shifts his gaze to the sad state of humanity. He observes that people do not develop love (Anbu) for “Guna Seelam” (Good Character) or for removing “Theethu” (Evil) and “Virodham” (Enmity). Instead, they are consumed by the “Three Poisons” of spiritual life:

• Kama: Lust/Desire.
• Krodha: Anger/Wrath.
• Lobha: Greed/Miserliness. Arunagirinathar laments that humanity is perishing (Azhigindra) in the illusion caused by these elemental distortions (Bhutha Vikaram).

4. The Mystery of Bonding to the Body

Arunagirinathar uses Saiva Siddhanta terminology here. He mentions “Pasu” (The Soul/Beast) and “Pasam” (The Rope/Bondage). He asks a rhetorical question: “Why do some people fall in love (Kamutrey) with this ‘Kayam’ (Body)?” The body is merely a vessel bound by the rope of ignorance (Pasa). He wonders aloud, “En Kolothan” (What is the meaning/reason for this?), expressing his bewilderment at how the soul prefers the prison of the body over the freedom of the Lord.

5. The Pulverizing of Mount Meru

The song transitions to the martial glory of Murugan. The poet describes the destruction of the demon Surapadman, who wielded a “Nemi” (Chakra/Wheel) and assumed various illusory forms. Murugan destroyed him and also pulverized Mount Meru (Meru Thool Ezha) into dust. This signifies the Lord’s power to destroy not just enemies, but the “Mountain of Ego” that blocks the soul’s progress.

6. The Rider of the Blue-Necked Peacock

Arunagirinathar describes the vehicle of the Lord in vivid detail. He mentions the “Neela Kalabu Yangakaala”—referring to the black cobra that is consumed or held by the peacock. He describes the Peacock as “Neela Greeva” (Blue-Necked). Murugan drives this “Ratha” (Chariot/Vehicle) with majesty. He is the “Neeba Sevaga”—the Warrior who wears the garland of Kadamba flowers. The poet hails Him as the “Senthil Vazhve” (The very Life/Prosperity of Tiruchendur).

7. The Reward of the Sacrificial Fire

The poet connects Murugan to the Vedic tradition. He mentions those who faultlessly tend to the “Oma Thee” (Homa/Sacrificial Fire). To such righteous souls, the Divine Mother (Parvati/Mangai) grants the realm of Shiva Loka. Murugan is addressed as “Mangai Bala”—the Son of that Goddess. This confirms that worshipping Murugan is the fruit of all Vedic sacrifices and the path to the highest heaven.

8. The Guru of the Mute Devas

The song concludes with the title “Yogatharu Padesa Desika.” Murugan is the Desika (Guru) who teaches the path of Yoga and the ultimate truth. He is called the Master of the “Umaith Thevargal” (The Mute Devas).

• Interpretation: This refers to the Devas who were rendered “dumb” or helpless by the terror of Surapadman. Murugan restored their voice and status.
• Spiritual Meaning: It can also refer to the “Mauna” (Silence) of the realized souls. Murugan is the Master of those who have transcended speech to reach the Divine Silence.

Summary

“SemakkomaLa” is a song of True Refuge. Arunagirinathar wonders why humans cling to the “Three Poisons” (Lust, Anger, Greed) and the perishable body (Pasu-Pasa), when the Vedas themselves are searching for the safe, tender feet of Lord Murugan. He glorifies Murugan as the warrior who pulverized Mount Meru and the Guru who teaches Yoga. The song establishes that the Lord of Tiruchendur is the ultimate destination, granting safety (Sema) to those who escape the illusion of the body to surrender at His feet.