திருப்புகழ் 36 ஏவினை நேர்விழி (திருச்செந்தூர்)

Thiruppugazh 36 EvinainErvizhi (thiruchchendhUr)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 35 உருக்கம் பேசிய (திருச்செந்தூர்)      –    திருப்புகழ் 37 ஓராது ஒன்றை (திருச்செந்தூர்)

பாடல்

தானன தானன தானன தானன
தானன தானன – தனதானா

ஏவினை நேர்விழி மாதரை மேவிய
ஏதனை மூடனை – நெறிபேணா

ஈனனை வீணனை ஏடெழு தாமுழு
ஏழையை மோழையை – அகலாநீள்

மாவினை மூடிய நோய்பிணி யாளனை
வாய்மையி லாதனை – யிகழாதே

மாமணி நூபுர சீதள தாள்தனி
வாழ்வுற ஈவது – மொருநாளே

நாவலர் பாடிய நூலிசை யால்வரு
நாரத னார்புகல் – குறமாதை

நாடியெ கானிடை கூடிய சேவக
நாயக மாமயி – லுடையோனே

தேவிம நோமணி ஆயிப ராபரை
தேன்மொழி யாள்தரு – சிறியோனே

சேணுயர் சோலையி னீழலி லேதிகழ்
சீரலை வாய்வரு – பெருமாளே.

பதம் பிரித்தது

தானன தானன தானன தானன
தானன தானன – தனதானா

ஏவினை நேர் விழி மாதரை மேவிய
ஏதனை மூடனை – நெறி பேணா

ஈனனை வீணனை ஏடு எழுதா முழு
ஏழையை மோழையை – அகலா நீள்

மாவினை மூடிய நோய் பிணியாளனை
வாய்மை இலாதனை – இகழாதே

மா மணி நூபுர சீதள தாள் தனி
வாழ்வு உற ஈவதும் – ஒரு நாளே

நாவலர் பாடிய நூல் இசையால் வரு
நாரதனார் புகல் – குற மாதை

நாடியே கானிடை கூடிய சேவக
நாயக மா மயில் – உடையோனே

தேவி மனோன்மணி ஆயி பராபரை
தேன் மொழியாள் தரு – சிறியோனே

சேண் உயர் சோலையின் நீழலிலே திகழ்
சீர் அலைவாய் வரு – பெருமாளே.

English

thānana thānana thānana thānana
thānana thānana – thanathānā

Evinai nErvizhi mAtharai mEviya
Ethanai mUdanai – neRi pENA

eenanai veeNanai Edezhu thAmuzhu
Ezhaiyai mOzhaiyai – akalA neeL

mAvinai mUdiya nOypiNi yALanai
vAymai yilAthanai – ikazAthE

mAmaNi nUpura seethaLa thALthani
vAzvuRa eevathum – orunALE

nAvalar pAdiya nUlisaiyAl varu
nArathanAr pukal – kuRamAthai

nAdiye kAnidai kUdiya sEvaka
nAyaka mAmayil – udaiyOnE

thEvi manOmaNi Ayipa rAparai
thEnmozhi yALtharu – siRiyOnE

sENuyar sOlaiyi neezhali lEthikaz
seeralai vAy varu – perumALE.

English Easy Version

thānana thānana thānana thānana
thānana thānana – thanathānā

E vinai nEr vizhi mAdharai mEviya
Eadhanai moodanai – neRi pENA

eenanai veeNanai Edu ezhudhA muzhu
Ezhaiyai mOzhaiyai – agalA neeL

mAvinai moodiya nOy piNiyALanai
vAymai ilAdhanai – igazhAdhE

mA maNi noopura seethaLa thAL thani
vAzhvu uRa eevadhum – oru nALE

nAvalar pAdiya nool isaiyAl varu
nAradhanAr pugal – kuRa mAdhai

nAdiyE kAn idai koodiya sEvaga
nAyaga mA mayil udaiyOnE

dhEvi manOmaNi Ayi parAbarai
thEn mozhiyAL tharu – siRiyOnE

sEN uyar sOlaiyin neezhalilE thigazh
seer alai vAy varu – perumALE

திருப்புகழ் 36 ஏவினை நேர்விழி (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் அருளிய “ஏவினை நேர்விழி மாதரை…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், மனிதனின் பலவீனங்களையும் அறியாமையையும் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டு, இறைவனின் திருவடிப் பேற்றை வேண்டி நிற்கும் மிகச் சிறந்த சரணாகதிப் பாடலாகும். பாடலின் முற்பகுதியில் தனது இழிவான நிலையை எண்ணி வருந்தும் அருணகிரிநாதர், பிற்பகுதியில் திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானின் வீரத்தையும், அவன் வள்ளியம்மை மீது கொண்ட காதலையும் அழகாக எடுத்துரைக்கிறார். இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:

1. அம்பு போன்ற கண்களும் மாய மயக்கமும்

அம்பினைப் போன்ற மிகக் கூர்மையான கண்களை உடையவர்கள் விலைமாதர்கள். ஆடவர்களைத் தாக்கி வீழ்த்தும் அந்தக் கண்களின் மாய வலையில் நான் முழுமையாகச் சிக்கிக் கொண்டேன். அத்தகைய பெண்களின் பின்னே சென்று, காம இச்சையில் உழன்று என் மெய்யறிவை இழந்து நிற்கும் பெரும் குற்றவாளி (ஏதன்) நானே ஆவேன் என்று அருணகிரிநாதர் தன்னிரக்கத்தோடு பாடலைத் தொடங்குகிறார்.

2. அறிவற்ற மூடனும் நெறிதவறிய வீணனும்

எது நிலையானது, எது அழியக்கூடியது என்று பகுத்தறியும் நல்லறிவு இல்லாத மூடன் நான். நல்வாழ்வுக்குரிய சிறந்த அறநெறிகளைப் போற்றிக் காக்கத் தவறியவனும், ஈனமான (கீழான) செயல்களைச் செய்பவனும் ஆவேன். எனது இந்த மனிதப் பிறவியால் எந்தவொரு நற்பயனும் இல்லாமல், எதற்கும் உதவாத வீணனாக நான் அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

3. கல்வியறிவில்லாத ஏழையும் பொய்யனும்

கல்வி கற்பதற்காக ஒருநாளும் நான் ஏடுகளை எடுத்து எழுதியதில்லை; எனவே, முழுமையான அறிவற்ற ஏழையாகவும், கூர்மையில்லாத மழுங்கிய அறிவைக் கொண்டவனாகவும் (மோழை) இருக்கிறேன். என்னை விட்டு விலகாத பெரும் மாயையால் (மா வினை) மூடப்பட்டுக் கொடிய நோய்களைச் சுமப்பவனாகவும், எக்காலத்தும் உண்மை பேசாத பொய்யனாகவும் நான் வாழ்கிறேன்.

4. இகழாமல் திருவடிப் பேறு அருள வேண்டுதல்

இப்படிப்பட்ட கீழான குணங்கள் அனைத்தையும் கொண்ட என்னை நீ வெறுத்து இகழ்ந்து தள்ளிவிடக் கூடாது. சிறந்த மாணிக்கப் பரல்கள் இடப்பட்டு ஒலிக்கின்ற சிலம்புகள் அணிந்ததும், கருணை என்னும் குளிர்ச்சி பொருந்தியதுமான உனது தாமரைத் திருவடிகளை அடைந்து, நிலையான பேரின்ப வாழ்வை நான் பெறும்படி நீ எனக்கு அருள்புரியும் அந்த ஒப்பற்ற நாள் என்று வருமோ?

5. நாரத முனிவர் உரைத்த வள்ளியின் செய்தி

பாடலின் பிற்பகுதி முருகனின் காதல் லீலையைப் பேசுகிறது. சிறந்த நாவன்மை கொண்ட புலவர்கள் பாடிய இசை நூல்களை வீணையில் மீட்டிப் பாடிக்கொண்டு வருபவர் நாரத முனிவர். அவர் ஒருசமயம் உன்னிடம் வந்து, பூலோகத்தில் தினைப்புனத்தைக் காவல் காக்கும் குறவர் குலப் பெண்ணான வள்ளியம்மையின் பேரழகைப் பற்றிப் புகழ்ந்து கூறினார்.

6. காட்டில் வள்ளியை மணந்த மாவீரன்

நாரதர் கூறியதைக் கேட்ட நீ, வள்ளியம்மையின் மீது அளவற்ற காதல் கொண்டாய். அவளைத் தேடிக் குறிஞ்சி நிலக் காடுகளுக்குச் சென்று, அவளை நேரில் கண்டு விரும்பி மணந்து கொண்டாய். அத்தகைய சிறந்த வீரச் செயல்களைச் செய்யும் மாவீரனே (சேவகன்)! தலைவனே! பெருமை வாய்ந்த மயில் வாகனத்தை உடைய முருகப் பெருமானே!

7. அன்னை மனோன்மணியின் அருமைச் சிறுவன்

எல்லா உலகங்களுக்கும் மேலான தேவியாகவும், மனோன்மணியாகவும், பிரபஞ்சத்துக்கெல்லாம் தாயாகவும் (ஆயி), பராசக்தியாகவும் விளங்குபவள் உமையவள் பார்வதி. தேனைப் போன்ற இனிமையான மொழிகளைப் பேசும் அந்த அன்னை ஈன்றெடுத்த அருமையான இளையவனே (சிறுவனே)! மும்மூர்த்திகளும் தொழும் தெய்வமாக இருப்பினும், அன்னைக்கு நீ அருமையான சிறுவன் ஆவாய்.

8. சோலைகள் சூழ்ந்த சீரலைவாய்ப் பெருமான்

வானத்தை முட்டும் அளவுக்கு மிக உயர்ந்து நிற்கும் மரங்களைக் கொண்ட இயற்கை வளம் மிக்க சோலைகள் அங்கு நிறைந்துள்ளன. அந்தச் சோலைகளின் குளிர்ந்த நிழலில் அலைகள் மோதும் ‘சீரலைவாய்’ எனப்படும் அழகிய திருச்செந்தூரில் எழுந்தருளியுள்ள பெருமாளே! நெறி தவறிய பித்தனான என்னைக் காம மாயையிலிருந்து காத்து உனது திருவடி நிழலைத் தந்தருள்வாயாக.

சுருக்கம்

இத்திருப்புகழ், அறியாமையிலும் சிற்றின்ப மாயையிலும் உழலும் மனிதனை இறைவன் தன் கருணையால் ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்ற சரணாகதித் தத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. கூர்மையான கண்களை உடைய பெண்களின் வலையில் சிக்கிய குற்றவாளியாகவும், நெறி தவறிய மூடனாகவும், கல்வியறிவில்லாத ஏழையாகவும், நோய்களால் சூழப்பட்ட பொய்யனாகவும் தன்னை உருவகப்படுத்தி, இத்தகைய இழிவான என்னைக் கைவிடாமல் சிலம்பணிந்த உன் குளிர்ந்த திருவடிகளைத் தர வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் வேண்டுகிறார். நாரதர் பாடி உரைத்ததைக் கேட்டுத் தினைப்புனத்திற்குச் சென்று வள்ளியம்மையை மணந்த காதலனாகவும், தேன்மொழி பேசும் அன்னை பராசக்தியின் அருமைச் சிறுவனாகவும் முருகனை அவர் போற்றுகிறார். வானளாவிய சோலைகளின் குளிர்ந்த நிழலில், அலைகள் வீசும் திருச்செந்தூரில் (சீரலைவாய்) வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானின் கருணையே மனிதர்களைத் துயரக் கடலில் இருந்து கரைசேர்க்கும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.

The Essence of Thiruppugazh 36 EvinainErvizhi (thiruchchendhUr)

This song is a profound “Confession of Ignorance.” Arunagirinathar heaps abuse upon himself, listing every possible human flaw—lust, stupidity, illiteracy, and dishonesty—and then asks if such a flawed vessel can ever hold the “Cool Feet” of the Lord.

1. The Eyes Missile

Arunagirinathar begins by describing the dangerous allure of women. He uses the phrase “Evinai Ner Vizhi”.

1. Evinai means an arrow or a missile that has been shot.

2. Ner Vizhi means eyes that look straight at the target. The poet describes himself as someone attached (Meviya) to women whose eyes strike the heart directly like sharp missiles. He admits that he is captivated by this aggressive beauty, which distracts him from the spiritual path.

2. The Catalogue of Self-Abuse

In a moment of intense humility, the poet uses a string of rhyming words to insult his own character. He calls himself:

1. Ethan: A deceiver or culprit.
2. Mudan: A fool without wisdom.
3. Eenan: A lowly, base person.
4. Veenan: A useless person who wastes his life.

5. Neri Pena: One who does not foster or follow the righteous path (Dharma). He strips away any ego, presenting himself as the lowest of the low.

3. The Illiterate Dullard

Arunagirinathar confesses his lack of spiritual education. He describes himself as “Edu Ezhuthu Ariya Ezhai”—a poor soul who does not know how to read books (Edu) or write (Ezhuthu). He is not referring to basic literacy, but to the inability to understand spiritual scriptures. He calls himself a “Mozhai”—a colloquial term for a dullard or a person with no sharp intellect. He admits he is clueless about the higher truths of existence.

4. The Disease of Great Karma

The result of this ignorance and lust is suffering. The poet describes himself as being covered or shrouded (Moodiya) by “Ma Vinai” (Great/Heavy Karma). This karma manifests as “Noi Pini”—chronic disease and sickness. He admits he is a “Noi Pini Aalan” (A ruler of diseases), meaning his body is a kingdom of ailments. Furthermore, he confesses to being “Vaimai Ilathan”—one completely lacking in Truth or Integrity.

5. The Prayer Against Rejection

After listing these disqualifications, Arunagirinathar makes his plea. He begs Murugan: “Ikazhathe” (Do not despise me / Do not reject me). He asks for the “Seethala Thal”—the Cool Feet of the Lord. He specifically mentions the “Ma Mani Nupuram” (The great gem-studded anklets). He realizes that the heat of his “Disease and Karma” can only be cured by the “Coolness” of Murugan’s anklet-adorned feet. He asks for the “Unique Life” (Thani Vazhvu) of surrender.

6. The Messenger Narada

The song shifts to the divine story of Valli. Arunagirinathar mentions Sage Narada (Narathanar). In the Skanda Purana, it was Narada who told Murugan about Valli residing in the millet fields. The poet describes Narada as one who is praised in musical texts (Nool Isai) by poets (Navalar). This highlights that Murugan’s romance was not an accident but a divine plan orchestrated by the great sage Narada.

7. The Servant-Leader (Sevaka Nayaka)

This is a beautiful paradox. Arunagirinathar addresses Murugan as “Sevaka Nayaka”.

• Sevaka means Servant/Soldier.

• Nayaka means Lord/Leader. This refers to Murugan going to the forest (Kanidai) to woo Valli. To win her love, the Supreme Lord humbled himself, acting like an old man and a servant. The poet marvels at this: The Owner of the Great Peacock (Ma Mayil) became a humble servant for the sake of Love.

8. The Shade of Tiruchendur

The song concludes by praising the Mother and the Abode. Murugan is the “Little One” (Siriyone) given by Goddess Manonmani (Parvati), the sweet-voiced Supreme Power (Paraparai). The setting is described as “Seeralavai” (another name for Tiruchendur). The temple is located in the cool shade (Neezhal) of tall groves (Sen Uyar Solai). This implies that just as the temple provides shade from the physical sun, Murugan provides shade from the scorching heat of karma.

Summary

“Evinai Nervizhi” is a prayer of Total Vulnerability. Arunagirinathar ruthlessly exposes his own flaws—calling himself a deceitful, illiterate, disease-ridden, and useless fool who is trapped by the “missile-like” eyes of women. He begs Murugan not to despise him for these flaws. He argues that if the Supreme Lord could humble Himself to become a “Servant” (Sevaka) to win Valli in the forest, He can surely show mercy to a “Sinner” seeking refuge in the cool, shady groves of Tiruchendur.