Thiruppugazh 26 avanipeRunthOdu (thiruchchendhUr)
மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –
திருப்புகழ் 25 அருணமணி மேவு (திருச்செந்தூர்) – திருப்புகழ் 27 அளக பாரமலைந்து (திருச்செந்தூர்)
பாடல்
தனதன தந்தாத் தந்தத்
தனதன தந்தாத் தந்தத்
தனதன தந்தாத் தந்தத் – தனதானா
அவனிபெ றுந்தோட் டம்பொற்
குழையட ரம்பாற் புண்பட்
டரிவையர் தம்பாற் கொங்கைக் – கிடையேசென்
றணைதரு பண்டாட் டங்கற்
றுருகிய கொண்டாட் டம்பெற்
றழிதரு திண்டாட் டஞ்சற் – றொழியாதே
பவமற நெஞ்சாற் சிந்தித்
திலகுக டம்பார்த் தண்டைப்
பதயுக ளம்போற் றுங்கொற் – றமுநாளும்
பதறிய அங்காப் பும்பத்
தியுமறி வும்போய்ச் சங்கைப்
படுதுயர் கண்பார்த் தன்புற் – றருளாயோ
தவநெறி குன்றாப் பண்பிற்
றுறவின ருந்தோற் றஞ்சத்
தனிமல ரஞ்சார்ப் புங்கத் – தமராடி
தமிழினி தென்காற் கன்றிற்
றிரிதரு கஞ்சாக் கன்றைத்
தழலெழ வென்றார்க் கன்றற் – புதமாகச்
சிவவடி வங்காட் டுஞ்சற்
குருபர தென்பாற் சங்கத்
திரள்மணி சிந்தாச் சிந்துக் – கரைமோதும்
தினகர திண்டேர்ச் சண்டப்
பரியிட றுங்கோட் டிஞ்சித்
திருவளர் செந்தூர்க் கந்தப் – பெருமாளே.
பதம் பிரித்தது
தனதன தந்தாத் தந்தத்
தனதன தந்தாத் தந்தத்
தனதன தந்தாத் தந்தத் – தனதானா
அவனி பெறும் தோட்டு அம் பொன்
குழை அடர் அம்பால் புண்பட்டு
அரிவையர் தம்பால் கொங்கைக்கு – இடையே சென்று
அணைதரு பண்டு ஆட்டம் கற்று
உருகிய கொண்டாட்டம் பெற்று
அழிதரு திண்டாட்டம் சற்று – ஒழியாதே
பவம் அற நெஞ்சால் சிந்தித்து
இலகு கடம்பு ஆர் தண்டைப்
பத யுகளம் போற்றும் கொற்றமும் – நாளும்
பதறிய அங்காப்பும் பத்தியும்
அறிவும் போய்ச் சங்கைப்
படு துயர் கண் பார்த்து அன்பு உற்று – அருளாயோ
தவ நெறி குன்றாப் பண்பில்
துறவினரும் தோற்று அஞ்சத்
தனி மலர் அஞ்சு ஆர் புங்கத்து – அமர் ஆடி
தமிழ் இனிது என் கால் கன்றில்
திரிதரு கஞ்சாக் கன்றைத்
தழல் எழ வென்றார்க்கு அன்று அற்புதமாகச்
சிவ வடிவம் காட்டும் சற்
குருபர தென் பால் சங்கத்
திரள் மணி சிந்தாச் சிந்து – கரை மோதும்
தினகர திண் தேர்ச் சண்டப்
பரி இடறும் கோட்டு இஞ்சித்
திரு வளர் செந்தூர்க் கந்தப் – பெருமாளே.
English
thanathana thanthāth thanthath
thanathana thanthāth thanthath
thanathana thanthāth thanthath – thanathānā
avanipe RunthOt tampoR
kuzhaiyada rambAR puNpat
Rarivaiyar thampAR kongaik – kidaiyEsendR(u)
aNaitharu paNdAt tangkat
Rurugiya koNdAt tampet
Razhitharu thiNdAt tamsat – RozhiyAdhE
bavamaRa nenjAR chindhith
thilaguka dambAr thaNdai
padhayuga LampOt Rumkot – RamunALum
padhaRiya angAp pumbath
thiyumaRi vumpOyc changaip
paduthuyar kaNpArth thanbut – RaruLAyO
thavaneRi kundrA paNbit
RuRavina runthOt Ranjath
thanimalar anjAr pungath – thamarAdi
thamizhini thenkAR kandRit
Riritharu kanjAk kandRaith
thazhalezha vendRArk kandRaR – pudhamAkac
sivavadi vamkAt tumsaR
gurupara thenpAR changath
thiraLmaNi sindhAc chindhuk – karaimOdhum
dhinakara thiNdEr sandap
pariyida RunkOt tinjith
thiruvaLar sendhUrk kandhap – perumALE.
English Easy Version
thanathana thanthāth thanthath
thanathana thanthāth thanthath
thanathana thanthāth thanthath – thanathānā
avani peRum thOttam pon
kuzhai adarum ambAl puN pattu
aRivaiyar tham pAl kongaikku – idaiyE sendru
aNai tharu paNdAttam katru
urugiya kondAttam petru
azhi tharu thiNdAttam satru – ozhiyAdhE
bavam aRa nenjAl chindhiththu
ilagu kadambu Ar thaNdai
padha yugalam pOtrum kotram – mu nALum
padhaRiya angAppum paththiyum
aRivum pOy sangai
padu thuyar kaN pArththu anbu – utru aruLAyO
thava neRi kundrA paNbil
uRavinarum thOtru anja
thani malar am sAr pungaththu – amar Adi
thamizh ini then kAl kandru itru
iri tharu kanjA kandrai
thazhal ezha vendRArku andru – aRpudhamAga
siva vadivam kAttum sal
guru para then pAl sanga
thiraL maNi sindhA sindhu – karai mOdhum
dhinakara thiN thEr saNda
pari idarum kOttu inji
thiru vaLar sendhoor kandha – perumALE
திருப்புகழ் 26 அவனி பெறுந்தோடு (திருச்செந்தூர்) – விளக்கம்
அருணகிரிநாதர் அருளிய “அவனிபெ றுந்தோட் டம்பொற்…” என்று தொடங்கும் இத்திருப்புகழ், திருச்செந்தூர் முருகப்பெருமானைப் போற்றிப் பாடப்பட்ட மிக ஆழமான தத்துவப் பாடலாகும். உலக மாயையான சிற்றின்பத் திண்டாட்டங்களிலிருந்து தப்பித்து, பிறவிப் பிணியை அறுக்கத் திருவடித் தியானம் வேண்டி நிற்கும் பாடலாக இது அமைந்துள்ளது. பாடலின் பிற்பாதியில் மன்மதனை எரித்த சிவபெருமானுக்கு உபதேசித்த குருநாதனான முருகனின் பெருமையும், திருச்செந்தூரின் தலச் சிறப்பும் அழகாக வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை எட்டுத் தலைப்புகளின் கீழ் விரிவாகக் காண்போம்:
1. விலைமாதரின் விழியம்பும் மையலும்
இவ்வுலகில் (அவனி) சிறப்புப் பெற்ற, அழகிய பொன்னால் செய்யப்பட்ட தோடு மற்றும் குழை ஆகிய காதணிகளை அணிந்தவர்கள் விலைமாதர்கள். அவர்கள் வீசுகின்ற, நெருக்கமான அம்பினைப் போன்ற கொடிய கண்களால் புண்பட்டு, அவர்களின் மார்பகங்களுக்கு இடையே சென்று தழுவி ஆடவர்கள் மையல் கொள்கிறார்கள்.
2. சிற்றின்பக் கொண்டாட்டமும் திண்டாட்டமும்
அப்பெண்களிடம் சிற்றின்பத்தின் பழைய லீலைகளைக் (பண்டாட்டம்) கற்று, அதில் மனம் உருகிப் பொய்யான கொண்டாட்டங்களைப் பெற்று, இறுதியில் அழிவைத் தரும் பெரும் திண்டாட்டங்களில் மனிதர்கள் சிக்குகிறார்கள். இந்தத் திண்டாட்டங்கள் சற்றும் ஒழியாமல் அடியேனைத் தொடர்ந்து வருத்துகின்றன. இதிலிருந்து நான் விடுபட வேண்டும்.
3. பிறவிப் பிணி தீர்க்கத் திருவடி தியானம்
இந்தக் கொடிய பிறவித் துன்பங்கள் (பவம்) யாவும் அடியோடு நீங்கும்படி, எனது நெஞ்சத்தில் உன்னை நான் தியானிக்க வேண்டும். ஒளிவீசும் கடம்ப மலர் மாலையையும், தண்டை என்னும் சிலம்பினையும் அணிந்த உனது இரண்டு திருவடிகளையும் (பத யுகளம்) போற்றிப் பாடும் நல்வலியையும், அதற்கான காலத்தையும் நீயே எனக்குத் தந்தருள வேண்டும்.
4. பதறிய நெஞ்சுக்குப் பாதுகாப்பருள ஏக்கம்
மரணம் நெருங்கும் அந்த இறுதி வேளையில், நான் மிகவும் பதறிப்போய், வாயைத் திறந்து தவித்து (அங்காப்பு), என் பக்தியையும் அறிவையும் இழந்து, சந்தேகமும் பயமும் நிறைந்த பெருந்துயரத்தில் தவிப்பேன். அந்தத் துன்ப வேளையில் நீ உனது கருணைக் கண்களால் என்னைப் பார்த்து, என் மீது அன்புகூர்ந்து முக்தி அருள மாட்டாயா? என்று முருகனிடம் அருணகிரிநாதர் ஏங்குகிறார்.
5. துறவியரையும் அச்சுறுத்தும் மன்மதன்
தவநெறியில் சிறிதும் குறையாத சிறந்த பண்பைக் கொண்ட மாமுனிவர்களும்கூடத் தங்கள் நெறி தவறித் தோற்றுப் பயப்படும்படியாக, ஒப்பற்ற ஐந்து மலர்க் கணைகளைக் (அம்பு) கொண்டு போர் செய்பவன் மன்மதன். அவன் உயிர்களைத் தன் காம வலையில் வீழ்த்துவதில் வல்லவன்.
6. மன்மதனை எரித்த ஈசனுக்கு ஞானோபதேசம்
இனிமையான தமிழைப் போன்ற தென்றல் காற்றில் (தென்கால்) திரிந்து வரும் அந்த மன்மதனை (கஞ்சாக் கன்று), நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து நெருப்பு எழும்படிச் சுட்டெரித்து வென்றவர் சிவபெருமான். அத்தகைய பரமேஸ்வரனுக்கு, ஒப்பற்ற பிரணவத்தின் உட்பொருளை (சிவ வடிவம்) அற்புதமாக உபதேசித்த சற்குருநாதன் முருகப்பெருமானே ஆவான்.
7. சங்கும் முத்தும் சிந்தும் திருச்செந்தூர்
தென்திசையில் அமைந்துள்ள திருச்செந்தூரின் கடலானது (சிந்து), அலைகளால் கரையைத் தொடர்ந்து மோதுகிறது. அப்படி மோதும்போது, கடலுக்குள் இருக்கும் சங்குகளின் கூட்டங்களையும், சிறந்த முத்துக்களையும் (மணி) கரையெங்கும் சிதறும்படிச் செய்கின்ற இயற்கை வளம் நிறைந்த அழகிய கடற்கரையை உடைய தலம் அது.
8. சூரியனின் தேர்க் குதிரைகள் இடறும் மதில்கள்
திருச்செந்தூர் முருகன் கோயிலின் மதில் சுவர்கள் (இஞ்சி), வானளாவிய உயர்ந்த சிகரங்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை எவ்வளவு உயரம் என்றால், வானத்தில் தினந்தோறும் வரும் சூரியனின் (தினகரன்) வலிமையான தேரை இழுத்து வரும் குதிரைகள் (சண்டப் பரி) அந்த மதில் சுவர்களின் உச்சியில் தடுக்கி இடறும்படி அவ்வளவு உயர்ந்து நிற்கின்றன. இத்தகைய சிறப்புமிக்க, செல்வம் வளரும் திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் கந்தப் பெருமாளே! எனக்கு அருள்புரிவாயாக.
சுருக்கம்
இத்திருப்புகழ், சிற்றின்ப மயக்கத்திலிருந்து தப்பித்து இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றும் ஆன்மாவின் தவிப்பை மிக அழகாகப் பதிவு செய்கிறது. விலைமாதர்களின் அம்பொத்த கண்களால் தாக்கப்பட்டு, அழியும் சிற்றின்பத் திண்டாட்டத்தில் உழலும் தன் நிலை மாற வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் வேண்டுகிறார். தன் பக்தியும் அறிவும் மங்கித் துன்பத்தில் பதறும் வேளையில், கடம்ப மாலையும் தண்டையும் அணிந்த தன் திருவடிகளைத் தந்து அருள வேண்டும் என முருகனை இறைஞ்சுகிறார். முனிவர்களையும் மயக்கும் மன்மதனைத் தன் நெற்றிக்கண்ணால் சுட்டெரித்த சிவபெருமானுக்கே, மெய்ப்பொருளை உபதேசித்த குருநாதனாக முருகப் பெருமானை அவர் போற்றுகிறார். தென்கடலின் அலைகள் சங்கும் முத்தும் சிந்தும் அழகும், சூரியனின் தேர்க் குதிரைகள் தடுக்கி இடறும்படி வானளாவ உயர்ந்து நிற்கும் மதில் சுவர்களைக் கொண்டதுமான திருச்செந்தூரில் வீற்றிருக்கும் கந்தவேளின் திருவருளே, மனிதனைப் பிறவித் துன்பங்களில் இருந்து மீட்கும் என்பதே இப்பாடலின் முழுமையான சுருக்கமாகும்.
The Essence of Thiruppugazh 26 avanipeRunthOdu (thiruchchendhUr)
This song is a magnificent plea for “Satguru Darshan” (Vision of the True Guru). Arunagirinathar starts by describing the exhausting physical struggle of worldly life and ends by describing the glorious height of the Tiruchendur temple, where Murugan reveals the ultimate Truth (Shiva Vadivam).
1. The Burden of Heavy Ornaments
Arunagirinathar begins by describing the heaviness of worldly life through the metaphor of jewelry. He mentions “Avani Perum Thodu”—large ear ornaments that hang down low enough to touch the shoulders. He describes the physical intimacy with women (Arivaiyar) not as a joy, but as a wounding process (Pun Pattu). The lips and body suffer in this pursuit. The imagery suggests that the “decorations” of life (wealth, status, lust) are actually heavy burdens that weigh down the soul, causing pain rather than pleasure.
2. The Exhausting Game of Lust
The poet uses the word “Thindattam” (Struggle/Wobbling) to describe the life of a hedonist. He recalls the “Urugiya Kondattam” (The melting celebration) of the past, referring to moments of intense passion. However, he realizes that this celebration inevitably leads to “Azhi Tharu Thindattam”—a struggle that destroys the spirit. He prays to Murugan: “Will this chaotic dance of lust never cease (Ozhiyathe)?” It is a cry from a soul tired of being tossed around by its own desires.
3. The Cure: Kadamba Flowers
Arunagirinathar identifies the remedy for his “Karma” (Bavam). He says the mind must meditate (Sinthithu) on the holy feet of Murugan. Specifically, he mentions the feet adorned with “Kadamba” garlands and “Thandai” (Anklets). The Kadamba flower is significant because it is sacred to Murugan and represents the changing of nature. By meditating on these flower-decked feet, the poet hopes to remove the “heat” of the worldly struggles mentioned in the first verse.
4. The Removal of Greed and Anxiety
The poet confesses his internal state: “Padhariya Angappu.”
- Padhariya means Anxious/Trembling.
-
Angappu implies opening the mouth in greed or panting for desire. He admits his devotion (Bhakti) and wisdom (Arivu) have fled because of this anxiety. He asks Murugan to look at him with grace (Kan Parthu) to remove the doubt and sorrow (Sangai Padu Thuyar) that clouds his mind. He seeks a state of calm contentment to replace his anxious panting.
5. The Conqueror of Cupid
The song shifts to the power of Murugan. Arunagirinathar mentions that even those who follow the path of penance (Thava Neri) are afraid of Manmatha (Cupid), who shoots his “Five Unique Flowers” (Thani Malar Anju—Lotus, Ashoka, Mango, Jasmine, Blue Lily). Murugan is the one who protects these ascetics. By invoking this, the poet implies that since he cannot conquer lust on his own, he needs the Protector of Ascetics to shield him from Cupid’s arrows.
6. The Punisher of the Creator
Arunagirinathar refers to the famous legend of Murugan imprisoning Lord Brahma. He calls Brahma the “Kanja Kandru” (The Swan/Calf of the Lotus). When Brahma became arrogant, Murugan punished him so severely that he trembled like fire (Thazhal Ezha). This verse serves to establish Murugan’s supreme authority. If He can punish the Creator of the Universe for ignorance, He can certainly punish and correct the ignorance within Arunagirinathar’s mind.
7. The Revelation of the Shiva-Form
This is the most significant theological line in the song: “Siva Vadivam Kattum Satgurupara.” Arunagirinathar addresses Murugan as the Supreme Guru who reveals the “Form of Shiva.” This does not just mean the physical form of Shiva, but the Ultimate Truth or Brahman. It implies that Murugan is the gateway to the Absolute Reality. He guides the devotee from the form (Murugan) to the formless (Shiva/Truth).
8. The Temple that Obstructs the Sun
The song concludes with a majestic description of Tiruchendur. The poet describes the temple walls (Kottinji) as being so high that they obstruct the path of the Sun God. The Sun’s mighty chariot (Thinakara Thin Ther) and his horses stumble (Idarum) against the temple towers. This hyperbole emphasizes that Murugan’s abode stands taller than the celestial bodies. It is a “Thiru Valar Sendhur”—a place where auspiciousness and wealth eternally grow.
Summary
“AvanipeRunthodu” is a journey from Exhaustion to Enlightenment. Arunagirinathar starts by complaining about the “Thindattam” (Struggle) of worldly life, where jewelry feels heavy and love feels like a wound. He realizes that his anxiety (Angappu) destroys his wisdom. The solution he finds is the “Satguru” (Murugan) of Tiruchendur. The song assures us that the Lord who punished Brahma and stands taller than the Sun has the power to reveal the ultimate “Shiva Vadivam” (Form of Truth), thereby ending the exhausting dance of karma.
Thiruppugal – திருப்புகழ்