திருப்புகழ் 243 இருமலு ரோக (திருத்தணிகை)

Thiruppugazh 243 irumalurOga (thiruththaNigai)

மயூரகிரிநாதா உன் திருவடிகள் சரணம்
– மயூரகிரிநாதனுக்கு அரோகரா –
– குன்றக்குடி முருகனுக்கு அரோகரா –

திருப்புகழ் 242 இருப்பவல் திருப்புகழ் (திருத்தணிகை)      –      திருப்புகழ் 244 உடலி னூடு (திருத்தணிகை)

திருப்புகழ் 243 இருமலு ரோக (திருத்தணிகை) – விளக்கம்

அருணகிரிநாதர் இயற்றிய திருப்புகழில் 243-வது பாடலான “இருமலு ரோக…” எனத் தொடங்கும் இப்பாடல், திருத்தணிகை மலையில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானை வேண்டிப் பாடப்பட்ட மிகச் சிறந்த பிரார்த்தனைப் பாடலாகும். இப்பாடலின் ஆழமான விளக்கத்தை கீழே காணலாம்:

1. பாடலின் அறிமுகமும் நோக்கமும்

இத்திருப்புகழ் மனித உடலை வாட்டும் பல்வேறு கொடிய நோய்களிலிருந்து விடுபடவும், பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்கவும் முருகப்பெருமானிடம் சரணடையும் ஒரு அற்புதமான பாடலாகும். மனித வாழ்வில் ஏற்படும் உடல் ரீதியான துன்பங்கள் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு எவ்வாறு தடையாக அமைகின்றன என்பதை உணர்த்தும் அருணகிரிநாதர், அந்தத் துன்பங்கள் அனைத்தையும் வேரோடு அழிக்கவல்ல ஒரே மருந்து திருத்தணி முருகனின் திருவடிகளே என ஆணித்தரமாகத் தெரிவிக்கிறார்.

2. உடலை வாட்டும் கடுமையான நோய்கள்

மனித உடலைத் தாக்கும் பல்வேறு நோய்களை அருணகிரிநாதர் மிகத் துல்லியமாகப் பட்டியலிடுகிறார். இருமல், முயலகன் (வலிப்பு அல்லது நரம்பு சம்பந்தப்பட்ட நோய்), வாதம் (கைகால் மூட்டு வலிகள்), நெஞ்செரிச்சல் மற்றும் நாசியில் ஏற்படும் உபாதைகள் அல்லது நீர் வடிதல் ஆகிய கொடிய நோய்கள் மனிதனின் அன்றாட வாழ்க்கையையும் நிம்மதியையும் எவ்வாறு குலைக்கின்றன என்பதை முதல் வரியில் வேதனையுடன் குறிப்பிடுகிறார்.

3. தீராத தலைவலியும் பிற உபாதைகளும்

நோய்களின் பட்டியல் இத்துடன் முடிவதில்லை. ஒருபோதும் விட்டு விலகாத கொடிய தலைவலி, உடலின் பலத்தை உருக்கி எடுக்கும் இரத்த சோகை மற்றும் கழுத்துப் பகுதியில் ஏற்படும் ‘களமாலை’ எனப்படும் ஏழு வகையான ஆபத்தான கட்டிகள் எனத் தொடர்ந்து தாக்கும் நோய்களைக் கூறுகிறார். மேலும் இன்றைய காலகட்டத்தில் அனைவரையும் அச்சுறுத்தும் ‘நீரிழிவு’ (சர்க்கரை நோய்) குறித்தும் அன்றே தனது பாடலில் அருணகிரிநாதர் குறிப்பிட்டுப் பாடியுள்ளது வியப்பளிக்கும் செய்தியாகும்.

4. வயிற்று நோய்களும் சுவாசக் கோளாறுகளும்

பெருவயிறு (மகோதரம் அல்லது வயிற்றில் நீர் கோர்த்தல்), மூச்சுத் திணறலை ஏற்படுத்தும் ஈளை (ஆஸ்துமா), குடலை எரிக்கும்படியான கடுமையான சூலை நோய் மற்றும் உடலைத் தாக்கும் தாங்க முடியாத பெருவலிகள் போன்ற பல நோய்கள் உள்ளன. இந்த நோய்கள் அனைத்தும் மனிதனை அணுவணுவாகச் சிதைத்து, அவனது மன உறுதியை அழித்துவிடும் தன்மை கொண்டவை என நோய்களின் கொடூரத்தை விளக்குகிறார்.

5. பிறவிப் பிணி தீர்க்கும் திருவடி வேண்டுதல்

மேற்கூறிய அனைத்துக் கொடிய உடல் நோய்களும், மற்றும் பிற மன நோய்களும் இனி வரப்போகும் பிறவிகள் தோறும் தன்னைத் தொடர்ந்து வந்து துன்புறுத்தாதவாறு காக்க வேண்டும் என்பதே அருணகிரிநாதரின் முக்கிய வேண்டுதலாகும். இந்தத் துன்பங்களிலிருந்து நிரந்தரமாக விடுபட, முருகப்பெருமான் தனது புனிதமான திருவடிகளைத் தந்து அருள வேண்டும் என மிக ஆழமான பக்தியுடன் அவர் மனமுருகிப் பிரார்த்திக்கிறார்.

6. அசுரர்களை அழித்த வேலனின் வீரம்

முருகனின் கருணையை வேண்டிப் பாடிய பின்னர், அவரது அளப்பரிய வீரத்தை அருணகிரிநாதர் புகழத் தொடங்குகிறார். போர்க்களத்தில் எதிர்த்து நின்ற ஒரு கோடி அசுரர்களின் படைகளும் முற்றிலுமாக அழிந்து மடியும்படி, தனது கூர்மையான, ஒளியை வீசும் ஞான வேலைக் கையில் ஏந்திச் செலுத்திய முருகப்பெருமானின் ஒப்பற்ற வீரம் இப்பாடலில் மெய்சிலிர்க்கும் வகையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

7. கால பைரவர்களின் உக்கிர நடனம்

அசுரர்கள் அழிந்து வீழ்ந்த அந்த உக்கிரமான போர்க்களத்தின் காட்சியை அருணகிரிநாதர் கண்முன் நிறுத்துகிறார். அசுரர்கள் மடிந்ததைக் கொண்டாடும் விதமாக, பலவிதமான பேரிசைகள் ஒலிக்க, கால பைரவர்கள் கூட்டமாக வந்து உக்கிரமாகவும் அதேசமயம் பேரின்பத்துடனும் நடனமாடினார்கள். அத்தகைய பயங்கரமான போர்க்களத்தில் வெற்றிவாகை சூடிய குமரனின் பராக்கிரமம் ஈடு இணையற்றது.

8. திருத்தணிகை நாதனின் தெய்வத் திருமணம்

தேவலோகத்தில் கற்பக மரத்தின் நிழலில் வசிப்பவனும், மேகத்தை வாகனமாக உலா வருபவனுமான தேவேந்திரன், தனது மகளான தெய்வயானையை முருகனுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான். குளிர்ந்த நீர் நிலைகளும், வாசனை மிகுந்த மலர்களும் சூழ்ந்த அழகிய திருத்தணிகை மலையில், தனது தேவியுடன் வீற்றிருக்கும் அந்தப் பெருமானே தன் நோய்களைத் தீர்க்கும் முழுமுதற் கடவுள் எனப் போற்றிப் பணிகிறார்.

சுருக்கம்

அருணகிரிநாதர் இயற்றிய திருப்புகழ் 243-வது பாடல், உடல் மற்றும் உயிர் சார்ந்த பிணிகளைப் போக்கும் மிகச் சிறந்த மருத்துவப் பாடலாகக் கருதப்படுகிறது. இருமல், வாதம், நீரிழிவு, தீராத தலைவலி, ஆஸ்துமா, பெருவயிறு, வலிப்பு மற்றும் பல வகையான கொடிய நோய்கள் இப்பிறவியிலும், இனி வரும் பிறவிகளிலும் தன்னைத் தாக்காதவாறு தன் திருவடியைத் தந்து காக்க வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் திருத்தணி முருகனிடம் சரணடைகிறார். ஒரு கோடி அசுரர்களைத் தன் ஒளிரும் வேலால் அழித்து கால பைரவர்களை நடனமாடச் செய்த வீரனும், தேவேந்திரன் மகளான தெய்வயானையை மணந்து நீர்நிலைகள் சூழ்ந்த திருத்தணி மலையில் கொலுவீற்றிருப்பவனுமான முருகப்பெருமானின் பேரருளையும், வீரத்தையும் இப்பாடல் மிகவும் அழகாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைக்கிறது.

The Essence of Thiruppugazh 243 irumalurOga  (thiruththaNigai)

Here is a deep and detailed explanation of the profound hymn Thiruppugazh 243 (Irumalu Roga) composed by the saint-poet Arunagirinathar, structured exactly as you requested.

1. Introduction to the Healing Hymn

This verse is one of the most uniquely powerful hymns in the Thiruppugazh collection, widely revered by devotees as a “medical” or “healing” prayer. Composed by Arunagirinathar, it is directed toward Lord Murugan of the Thiruthani hills. Unlike verses that focus purely on philosophy or romance, this song systematically catalogs a terrifying array of physical ailments and chronic diseases. The poet vividly captures the fragility of the human body, pleading for divine intervention to break free not just from the diseases themselves, but from the cycle of birth that brings them.

2. The Torment of Neurological and Respiratory Ailments

Arunagirinathar begins by listing afflictions that disrupt a person’s daily peace and basic functioning. He points out irumal (severe coughs) and muyalakan (which refers to epilepsy, convulsions, or severe nervous disorders). He then mentions vatham (rheumatism and severe joint pains) and eriguna naasi (burning sensations in the nasal passages or acute sinus infections). By starting with these, the poet highlights how diseases of the breath and nervous system immediately cripple a person’s vitality.

3. The Agony of Chronic and Systemic Diseases

The hymn then moves into deep, systemic, and chronic illnesses that drain human life over time. Strikingly, Arunagirinathar mentions neerizhivu, an explicit reference to diabetes, showcasing the ancient recognition of this chronic condition. He pairs this with vidaatha thalaivali (relentless, splitting headaches that refuse to leave), sogai (severe anemia that pales and weakens the body), and ezhugala maalai (seven types of dangerous tumors or glandular swellings in the neck). These lines paint a grim picture of inescapable physical suffering.

4. Severe Gastric and Abdominal Afflictions

Continuing the exhaustive medical catalog, the poet describes peruvayiru (dropsy, or the painful accumulation of fluid in the abdomen) and eelai (asthma or severe breathlessness). He also includes erikulai and soolai—referring to burning ulcers, severe colic, and piercing abdominal pains that feel like a trident (soolam) thrust into the stomach. He summarizes this dreadful list by adding “and the many other great, unnamed pains and diseases that exist.”

5. The Ultimate Plea for Spiritual Liberation

After detailing this terrifying medical encyclopedia, Arunagirinathar shifts from the physical to the spiritual. He realizes that curing the body in one lifetime is only a temporary fix. Therefore, his ultimate prayer is profound: he begs Lord Murugan to grant the grace of His holy feet (unathalgal arulvaye) so that these afflictions never torment him again across all future births (piravigal thorum). The true cure is not just physical healing, but ultimate liberation (Moksha) from the cycle of rebirth itself.

6. The Destruction of the Asura Forces

To prove that Murugan has the power to destroy these unconquerable diseases, the poet draws a parallel to the Lord’s martial prowess. He shifts the scene to a grand, cosmic battlefield. He praises Lord Murugan as the supreme warrior who hurled his radiant, sharp spear (the Vel) to entirely decimate an advancing army of ten million (oru kodi) demonic foot soldiers (Asuras). Just as the Vel annihilated the massive demonic army, it can annihilate the army of diseases attacking the human body.

7. The Cosmic Dance of the Bhairavas

Arunagirinathar amplifies the intensity of this victory by describing the aftermath of the battle. As the demonic forces were vanquished, a multitude of fierce Bhairavas (manifestations of time and destruction) descended upon the battlefield. Singing countless victory tunes (aneka isai paadi), these terrifying deities performed a wild, cosmic dance of triumph. This vibrant imagery reinforces Murugan’s absolute supremacy over dark, destructive forces.

8. The Divine Consort and the Sacred Abode of Thiruthani

The hymn concludes by softening its tone, moving from the fierce battlefield to the serene and majestic hill of Thiruthani. The poet addresses Murugan as the beloved consort of Deivanai (Thirumaadhu), the divine daughter given in marriage by Lord Indra, who rides the clouds and rests under the shade of the wish-fulfilling Kalpaka tree. Arunagirinathar beautifully visualizes Murugan residing in the majestic Thiruthani hills, a place surrounded by cool waters blooming with fresh flowers, radiating peace and supreme grace.

Summary

Thiruppugazh 243 is a profound prayer of surrender and healing. In the first half, Arunagirinathar meticulously catalogs a terrifying list of human diseases—from diabetes, asthma, and epilepsy to anemia, tumors, and severe ulcers—highlighting the fragile and painful nature of mortal existence. He prays to Lord Murugan not just for a temporary physical cure, but for the ultimate grace to be freed from these torments across all future births. In the second half, he glorifies Murugan’s infinite power by recalling how His radiant Vel destroyed millions of demons, causing the Bhairavas to dance in victory. The hymn beautifully concludes by praising this supreme, invincible Lord who resides peacefully with His consort Deivanai amidst the cool, flower-filled springs of the majestic Thiruthani hills.